e-zani.

Në pasim të postimit tonë rreth emisionit në Ora News, lexues e miq të kësaj faqeje kanë shprehur mendimin se komenti ka qenë i ashpër në drejtim të Myfiut të Shkodrës, Muhamed Sytarit. Nëse është kështu, pa rezerva i kërkojmë ndjesë hoxhës së nderuar. Muhamed Sytari është njohur përherë si një zë i urtë e i matur e përcues i denjë i traditës skolastike të qytetit të tij. Mbi të gjitha, kur ne vuajmë ende pasojat e shkëputjes nga zinxhiri i traditës tonë fetare për shkak të inkuzicionit ateist të komunizmit, Myfiu Sytari është pasues i denjë i Islamit tradicional, të sjellë nga mësimi ndër të tjera me dijetare shqiptarë si Sulejman Gavoci, Zoti e mëshiroftë.

 

Komenti ynë ka për qëllim vetëm të zgjojë vëmendjen mbi realitetit e komunitetit mediatik dhe nevojës për vëmendje mbi mesazhet që tejcohen në një klimë të tensionuar globale me pasoja edhe në vendin tonë. Si një bashkësi shpesh e keqkuptuar, na kërkohet të jemi vecanërisht të kujdeshëm në komunikimin e qëndrimeve tona duke patur parasysh që komunikimi mediatik ka rregullat dhe strukturat e veta. Interluktorët e bashkësisë tonë me publikun duhet të jenë koshientë për këtë dhe të njohin gjuhën e komunikimit mediatik.

 

Në të kundërt, nuk ka qenë në asnjë moment qëllim ynë të komentojmë negativisht për Myftiun Sytari, një nga hoxhallarët më të nderuar të vendit tonë.

Comments

  • E-zani,

    reagimi juaj me duket i shproporcionuar.

    Nuk besoj se ka ndonje ashpersi ne artikullin ndaj myftiut te nderuar, qe te justifikoje sqarim dhe kerkese faljeje nga ju. A mund te ishin zgjedhur fjale pak me te ndryshme se ato qe keni perdorur? PO , patjeter; po ama edhe Sytari nuk kishte zgjedhur fjalet e duhura, as une ketu nuk kam zgjedhur te duhurat… se vetem fjala e Zotit eshte e pazavendesueshme. Rendesi ka qe si qendrimi i Sytarit, si i juaji, ashtu si edhe i atyre qe ju kane keshilluar, eshte qendrim i mire. Ne jemi suninj, dhe e dime cdo te thote pluralizem, e dime cdo te thote te kene te drejte njekohesisht shume pale qe kundershtohen per te njejetin problem.

    Po te kishte ndonje hata ne artikullin tuaj, te pakten une, si njeri nga ata qe ju shkruajti privatisht, nuk do kisha ngurruar qe t’ju kritikoja ketu ne faqe, tek komentet, duke ditur se ju i botoni ato perhere, edhe kur kane sharje, e jo me thjesht keshille e kritike.

    Gjithe te mirat e Allahu ju nderofte

    ps: sot me duket se edhe Berisha e ka permendur Sytarin. Elhamdulilah, per mire

    http://shekulli.com.al/web/p.php?id=4622&kat=87

    http://tv1-channel.tv/index.php?option=com_content&view=article&id=4643:myftinia-shkoder-dhuron-gjak-per-talasemiket&catid=22:sociale&Itemid=2

  • Me te permend Berisha per mire, eshte njolle ne biografi. Po te numerojme numrin e njerezve kot, qe Berisha i ka ngrit ne qiell, nuk do te ksihte njeri qe do te kishte deshire te ishte ne ate liste.

    Qe Sytari vdes per t’u bere pak mediatik, kjo eshte e dukshme. Por edhe qe nuk ia ka fare haberin debatit publik, me shume se c’ia ka deshiren, kjo eshte e kuptueshme per cdo njeri qe ka lexu dy libra ne jete.
    Eshte e drejte qe E-zani nuk ka perse te kerkoje falje pse ka thene, me mjaft kortezi, nje te vertete qe do te mund ta kishte thene edhe duke ia plasur ballit. Por sidoqofte, reagimi i E-zanit ka nje vlere, sepse ndan rolin e tij si hoxhe, nga roli i protagonistit mediatik. Sytari mund te respektohet per te parin, por duhet goditur fort per te dytin.

    • Vllai tem, ose motra,

      une e kuptoj qe vjen nj emoment kur etika islamike behet pengese per t’i thene gjerat cope, hardcore, dhe mbase ti ke prova 100% qe z.Sytari vdiska per pak minutazh mediatik. PO sikur, sikur, valle, ndoshta, pse jo, ku idihet, qofte edhe me 0.002% mundesi, z. Sytari te kete qellim kenaqesine e Zotit ne kembenguljen per te dale ne media, dhe jo kenaqesine e audiences, aop te projektorit ne turinj? Sikur vetem kaq pak perqind mundesi te kete varianti im, i bie qe njeriut t’i keshe hyre ne hak.

      Tani si i behet per ta thene islamikisht kete gjene qe e tyhe ti me dy fjale? Une mendoj se Zoti nuk ka dashur te na bllokoje nga te arriturit e qellimeve te mira kur na ka ndaluar pergojimin, dyshimin , damkosjen; thjesht, besoj se ka dahsur qe te mos helmojme lidhjet me njeri-tjetrin si njerez, sidomos si besimtare, dhe nga ana tjeter, ndoshta ka dashur qe te vrasim mendjen me fort, te thellohemi pak per te thene ca te verteta qe mund te dhembin.

      Nqs kjo pune behet kaq e kollajte, dmth dikush me pseudonim, nis e hedh llafe per nje njeri me emer e mbiemer (semundje qe e kane edhe komentues te tjere ketu) nuk kemi per t’i sherbyer fare qellimit detyrimisht te mire qe na shtyn te shkruajme ketu

  • Nuk e di se per kenaqesine e kujt vepron Myftiu dhe nuk interesohem per nijetin e tij, por di qe, nje pune e sinqerte, qe te jete e pranuar, duhet bere mire. Lus Zotin qe Myftiu kete deshire per shfaqje pupblike ta kete jo 0.002 por 100 per qind per hir te Zotit. Keshtu te pakten pesha e gjyhafit mund te jete me e vogel.

    Une thashe se ai deshiron te jete mediatik dhe kjo eshte dicka qe konstatohet kollaj nga aktivitetet qe zhvillon dhe pompoziteti qe i jep cdo lloj gjeje pa vlere qe ndermerr.
    Jo se ka ndonje hata deri ketu. Kjo pune eshte bere e modes tek shume prej kolegeve te tij. Por, kjo eshte edhe nje arsye me shume per te ngritur zerin ndaj imazhizimit te jetes dhe aktiviteteve fetare. Institucionet tona po na ofrojne vetem produkte ambalazhike, qe na genjejne me varak vezullonjes, bosh nga brenda. Mbi te gjitha, varaku i tyre eshte tejet fshataresk dhe i dale mode, i shemtuar per popullin jomusliman. Prej ketej, ky model jep sukses brenda xhematit dhe deshtim jashte tij. A nuk e ka hak robi te behet qepaze kur na nxin faqen ne sy te gjithe miletit?!

    Mua nuk me intereson Sytari por, fakti qe per hir te “epshit” mediatik (qofte edhe me niet te paster), krijon nje imazh bajat per fene, qe cdo njeri me dy pare shkolle e shije e ben per te vjelle.
    C’kusur kam une, te vuaj bajalldine mediatike te protagonizmit te disa njerezve te paafte qe sakatojne imazhin e fese sone, duke marre persiper te bejne ate qe nuk dine?! Mjaft kemi nje opinion te tere kundra, na duhen edhe keto shfaqje analfabetizmi mediatik si barre!

    Ne qofte se lidhjet mes njerezve helmohen nga thenia e se vertetes ne menyre te hapur, per te mbrojtur fene tone, edhe kur dikujt i vjen kjo e hidhet, atehere bejme mire qe kete melhem te hidhur ta leshojme nga anonimati. Keshtu, te pakten do ti kursejme te kritikuarve mekatin e urrejtjes se kritikuesve. Po fundja, fajin e helmimit te marredhenieve nuk duhet ta kerkojme tek ai qe thote te verteten, por tek ai qe jo vetem qe nuk e pranon kete te vertete, por per me teper nuk pranon as qe e verteta te thuhet, duke u helmuar prej saj.

    • Nuk kam asgje kunder me analizen tende, absolutisht jo. I nenshkruhem pa medyshje, vetem desha te te perkujtoj se punet tona jane pak me te veshtira se te te tjereve: ne llafin duhet ta masim me peshore farmacie, se llogarite i bejme me perjetesine dhe me veshtrimin e Zotit, jo me vemendjen dhe moshen e publikut. Ne fund fare, perpjekja duhet te jete per me te miren, dhe thjesht une po te perkujtoj se mund te kishe folur me mire. Po ta kisha pare kete komentin tend ne nje gazete laike, as qe do me shkonte mendja te te nderhyja ne analize, sepse analiza jote qendron -me ose pa delikatesen ndaj Sytarit. Por meqe jemi ne nje territor fetar, le t’i kerkojme njeri-tjetrit qofte edhe qiqrra ne hell, se vetem te mira kemi.

      Vetem perfitim kemi ketu, me perkujtime e ide. As me njeh e as te njoh, as me turperon e as te turperoj dot ne sy te te tjereve: i vetmi qe po permendet me emer eshte Sytari.

    • “Nuk e di se per kenaqesine e kujt vepron Myftiu dhe nuk interesohem per nijetin e tij, por di qe, nje pune e sinqerte, qe te jete e pranuar, duhet bere mire. Lus Zotin qe Myftiu kete deshire per shfaqje pupblike ta kete jo 0.002 por 100 per qind per hir te Zotit. Keshtu te pakten pesha e gjyhafit mund te jete me e vogel. ”

      Si mo nuk do ta dish? Po kush na foli si grua e keqe per Syrtarin, une? Mban ndopak pergjegjesi per perrallat tuaja ti vella apo se ke fare problem ate pune? Kush te tha ty qe nje pune e sinqerte qe te pranohet duhet “ber mire”? Dhe si paska gjynaf puna e sinqerte, etj etj…? Qe te perrallat e mesazhit te par per ‘goditje fort’ dhe te ‘plasura balli’ prano qe e ke gabim e mbaro pune. Ato per te cilat akuzon ti nuk ke aspak si ti provosh, se jan gajb. Pastaj edhe po te jene te verteta ty ste japin asnje sevap. Te plasurat ne ball mund te jene ne metodollogjine edukuese te te rriturve me arushat por jo ne metoden e Islamit. Ku ke par ti vella ashpersi ne te thenurit e gabimeve. Lij Profetin e nderuar a.s.v qe vetem me ‘te plasurit ne ball’ nuk ka pune dhe ti me 2 librat e tu duhet te japesh shembuj sa te duash nga delikatesa dhe butesija e tij, po kujto qofte se si Hasani me Hysenin r.anhum qe ne moshe te mitur kishin delikatesen per te mos thyer zemren e plakut qe haptazi zdinte te merrte abdes. Ti nuk vriske mendjen se mos i thyhet zemra imam Syrtarit, njerit e tjetrit… ky imami i nderuar ka nderruar emrin qe ne moshe te re, ne emrin e Profetit te nderuar a.s.v. Ajo qe shfaq ne ‘showet mediatike’ tijat per mua eshte krenaria per fene e tij, si tek rasti i emrit, qe do tua percjelli muslimaneve te pergjumur. Ne mos qofte keshtu, ai e jep hesapin per vete. Ti ben derr derr derr nje here, hajt te falet dhe nuk pergjigjet shume kush per mos te merzitur, po te vazhdosh me brockulla eshte shume acaruese dhe nuk frenon dot nervat e te harxhuarit kohe me zotrote.

      • Eno Shkruan: Po kush na foli si grua e keqe per Syrtarin…” Ej, pse jo si burre i keq, per shembull. Basmachi ke absolutisht te drejte, per me teper qe me duket qe edhe si autor i kritikes fillestare per emisionin, me duket tejet e tepruar kritika e Hardtalk. S’mu duk se Myftiu tha ndonje gje problematike e qendrimet qe shprehu ishin korrekte e per me teper ai, per mendimin tim, ka auren e njeriut qe thote cfare mendon dhe kjo i jep kredibilitet.

      • Me mire sesa te gjesh kohe te acarohesh gjej pak kohe per te kuptuar me mire se cfare une kam thene.

        Fillimisht, po ia nis nga pyetja jote se si mund te kete gjynaf nga nje pune e sinqerte. Argumentet per kete jane pa fund. Ne Suren me te rendesishme te Kuranit (El Fatiha), Zoti na fton t’i kerkojme qe te na ruaj nga dy grupe: I pari eshte ai qe terhoqi hidherimin e Zotit (te cilet e shtremberuan me vetedije te verteten), ndersa i dyti eshte ai qe e humbi veten (te cilet vepruan pa dije). Ne mbeshtetje te kesaj kemi hadithin e Profetit a.s. qe thote se, qe nje veper te jete e pranuar, duhet te plotesoje dy kushte: Nijetin dhe Sunnetin (menyren, rrugen, ose shembullin profetik).
        Pra, qe nje veper te pranohet, nuk mjafton te behet me sinqeritet, por duhet te behet edhe ne formen e duhur, perndryshe ajo nuk pranohet. Gjithashtu, kemi edhe shume transmetime nga Profeti a.s. qe i kercenojne besimtaret nga marrja persiper e pergjegjesive qe nuk jane te afte ti permbushin. Profeti na thone se per keto do te japim llogari ne Diten e Gjykimit.

        Ne lidhje me diskutimin konkret, sigurisht qe une nuk mund te provoj asgje qe ka te beje me ceshtje gajbi, dhe per kete arsye nuk interesohem per nijetin e Myftiut. Une gjykoj per ate qe mundem, jo per ate qe s’mundem dhe ajo qe mundem te gjykoj eshte paaftesia per te artikuluar dy llafe si duhet, e cila ben muuuu, perpara ekranit. E ne kete kuptim, une kam te drejte “t’ia plas ballit” te verteten cdo njeriu qe shemton imazhin e fese sime duke marre persiper pune qe s’i takojne. E kjo pune, jo vetem qe eshte e lejuar, por eshte edhe nje pune e mire fetarisht, madje, per mua eshte vaxhib (jo se e them, une por e thone shume dijetare te respektuar). Natyrisht, vaxhib nuk behet forma (e ashper apo e bute), por vaxhib behet denoncimi, ndersa forma lihet ne zgjedhjen e kritikuesit, duke zgjedhur ate qe ben dobi me shume. Dhe une mendoj se ketyre taneve nuk u ben dobi keshilla e bute, sepse nuk marrin vesh, por u ben dobi vetem keshilla e forte dhe publike.

        Per te argumentuar kete qe thashe, po te dergoj nje link, ku flitet per menyrat e keshilles ne Islam nga nje prej autoreve me te forte sot per sot ne keto tema, Hazhim Kemal: http://erasmusi.org/afisho_temat.php?f=15

        Lexoje se do kuptosh me shume mbi parimet sesi mund te punohet per te larguar problemet, dhe do te kesh mundesi te clirohesh sadopak nga klishete e mjaltit komunikativ qe na mesohet nga vaizet.
        Duhet te kuptosh se ketu jemi ne nje rrafsh tjeter nga ai xhemator dhe nuk vlen mjalti edukativ popullor. Ketu jemi ne rrafshin e kritikes publike ndaj autoriteteve publike dhe natyrisht qe gjerat nuk mund te jene njesoj si keshilla ndaj njeriut per gjera individuale.
        S’ka dyshim se duhet te jemi te bute ne keshille ndaj nje njeriu qe mekaton individualisht, sepse ketu po i drejtohemi nje zemre mekatare qe ka nevoje per t’u hapur ndaj te vertetes, qofte edhe per hir te miqesise me keshilluesin. Kjo behet ngase, sic ka thene edhe Profeti a.s., fjala qe del nga zemra hyn ne zemer.
        Por ketu po flasim per “mekate” publike, te cilat rendojne mbi xhematin dhe “i keshilluari” e ka per detyre t’e degjoje me vemendje. Ketu po flasim publikisht dhe komunikimi publik prek instanca te tjera komunikimi qe nuk lidhen doemos me zemren. Ketu po flasim per kritika ndaj nje njeriu te veshur me pergjegjesi, i cili perfaqeson fene time ne publik ndaj keshilla nuk mund te jete njesoj me ate te nje njeriu qe ben mekate per hesap te vet. Ne rastin e ketij te dytit nuk kemi kurrfare tagri te jemi te ashper, sepse ai ka te gjithe te drejten e Zotit te na thote: Mos me caj koken. Ndersa ne rastin e Myftiut, ne kemi te gjithe te drejten “t’ia cajme koken” qe c’ke me te. Ne po ngreme zerin, me qellim qe pesha e reagimit publik te ndikoje sadopak tek individi qe vepron keq. E ne mos paste reagim tek ai konkretisht, ka vlere per publikun, qe te edukohet te mos rende pas imazheve kalpe te tilla qe ofrohen prej ekraneve.

        Nje pike tjeter, qe mendoj se e ke krejtesisht gabim eshte edhe shpjegimi yt se “show mediatik” behet me qellim per shfaqur krenarine per fene. Une nuk e di qe krenaria shfaqet me show mediatik, e akoma me pa bereqet me duket qe te perdoresh televizionin (ku audienca ne shumicen derrmuese nuk eshte xhemat), per te arritur perfitim tek xhemati. Nuk e shoh aspak televizionin si mjet te kultivimit te krenarise se muslimaneve. Mjaftojne xhamite per kete pune. Vec kesaj, nuk mendoj aspak qe muslimaneve sot u mungon krenaria. Perkundrazi, ne kemi krenari teper bile, ne kushtet ku jemi, kur realisht nuk po shohim te shfaqim ndonje gje per te qene krenare ne syte e publikut. Krenaria duhet te vije kur perfaqesimi yne eshte dinjitoz. Ne kete nivel qe shfaqemi ne, edhe ne pacim krenari, ajo na rrokulliset tatepjete. Konkretisht Sytari (si dhe shume kolege te tij qe e kane sprove te madhe epshin mediatik) mua me ka bere te turperohem sa here ka dale ne debat (kam para sysh ketu, disa vite me pare, kur ka dale ne debat per shamite, ku shyqyr qe ishin disa jomuslimane per te na mbrojtur, se me tanet, dilnim zbuluar fare). Krenaria ne keto raste me kujton shprehjen e popullit: Hem qeros, hem fodull.

        Ne fund fare, fakti qe une reagoj ndaj shfaqjes publike te nje njeriu, konkretisht Sytarit, nuk do te thote se e hedh poshte teresisht. Patjeter qe e vleresoj per faktin qe eshte ekonvertuar (per nderrimin e emrit, nuk kam ndonje sadisfaksion), si dhe per shume gjera te tjera, sic mund te jete fakti qe qendrimin konkret e kishte te permbajtur, por kjo nuk ka kurrfare lidhje me kete qe po flasim. Mbi te gjitha, me shume se Sytari konkretisht me intereson fenomeni, te cilin e ndeshim tek nje mase derrmuese nalafabetesh me diplome teologu, qe bejne dave (me sakte dava) ne televizione. Kjo eshte shume shqetesuese edhe eshte shume me teper se per t’ua perplasur ballit.

        • Lutju Zotit te me shperbleje me te mira, se u bera sebep qe te shkruash kaq shume gjera te mira e te permendesh emrin e bekuar.

          Ty, nderkohe, Zoti ta paste shperblyer gjithe mundin dhe qellimin.

          PO ritheksoj se nuk kam gje kunder analizes tende, dhe eshte mesim elementar te thuash se askush nuk shfajesohet prej qellimeve te mira qe mund te kete: puna ka kandarin e vet, dihet.

          Riktheju postimit tend te pare, dhe te lutem shih edhe nje here se motivi pse nderhyra, ishte fakti pse padashur te ka shpetuar nje gjykim i pavend per qellimin e Sytarit (gjoja ai vdes per nje cik ekran). Kritikoje sa te kesh fuqi metoden, stilin, krehjen qe Sytari perdor ne TV, po mos e …vdis.

          Kaq dhe ika.

          Edhe nje here, me te mira

          • E kutpoj shume mire nderhyrjen tende dhe e vleresoj ate. Perspektiva jote ka te beje me shume me atmosferen e debatit dhe kjo eshte e kuptueshme, gje per te cilen nuk jam aspak kundra. Ne postimin e mesiperm, iu drejtova Enos, qe me akuzon per “grua te keqe” dhe per agjitacion personal ndaj Myftiut, duke shkelur rregullat e fese. Natyrisht, une dalloj objektin e kritikes tende me ate te Enos. Zgjodha t’i pergjigjem Enos, sepse e konsiderova problematike nderhyrjen e tij. E konsideroj problematike, jo per ate cfare me akuzon, sepse anonimati ta jep kete imunitet per te mos u ndjere i cenuar nga akuzat, por me shume per standardin etik qe ofron, te cilin une e konsideroj te gabuar sheriatikisht dhe problematik ne realitet, pasi ai cenon standardet e ndertimit te nje kritike te shendoshe.

            Ndersa ne lidhje me fjalen qe une perdora “Sytari vdes te behet pak mediatik”, ndoshta shume kujt mund t’ia vrase veshin dhe te tingelloje si ceshtje nijeti dhe ndoshta edhe mund kete te drejte, ndoshta vertete kjo fjale mund te anoje nga ky kuptim, por ne thelb nuk ka qene ky qellimi im. Une nuk e kam perdorur per t’iu referuar asaj cfare Myftiu ka ne zemer, por asaj cfare ai shfaq.
            Ndoshta ne nenvetedijen time ekziston edhe dyshimi mbi subkoshientin e vetkenaqjes qe mund te vije nga meditaizimi i vetes, por sidoqofte nuk mund te akuzoj njeri per kete. Tek e fundit, kush i njeh aq holle punet e zemres? Eshte shume e mundshme qe une vete, apo edhe secili prej nesh te vuajme sadopak nga ky problem, pavaresisht permbajtjes qe tregojme. Tek e fundit, te jesh ne vemendjen e te tjereve (nepermjet te qenit mediatik), eshte nje epsh njerezor, jo i lehte per t’u luftuar. Ne kete kuptim, Zoti me ruajt e na ruajt, nuk kam asnje deshire te shpotis e gerrvisht njerez ne gjera kaq intime, e mbi te gjitha, kaq dramatike per luften e brendshme me nefsin, qe zjarrmon ne thellesi te secilit prej nesh. Ne thelb, interesat e mija ne debate publike mbeten ne gjera publike dhe kaq.

            Gjithsesi vella, do te kisha dashur te mos ikesh, por te mbetesh qe me tej te kem me shume mundesi te degjoj sesa te degjohem.

            Tung

  • Te kuptoj mire dhe sinqerisht kerkoj hallall per teprimet apo insistimet.

    Po qe se do shkruaje me emer e mbiemer, kusho qe te jesh, do kisha mbyllur gojen, se nuk kam force ta mbroj as te miren kur kushti eshte lendimi i dikujt para njerezve. Po meqe ishim keshtu, radiofonike, pa portet, prandaj dhe u shtyva kaq gjate.

    Gjithe te mirat

  • Your email address will not be published. Required fields are marked *