Nga Gyleni tek gylenistët





 

 

E-zani

Gazeta Panorama botoi këto ditë qendrimin e Fetullah Gylenit, liderit të lëvizjes me të njëjtin emër, për fyerjet ndaj Profetit Muhamed a.s. dhe reagimet e dhunshme në disa vende muslimane. Shkrimi ishte mjaft i mire ndërsa qendrimi i drejt, i ekuilibruar e i artikuluar duke prekur njëkohësisht disa probleme me rëndësi. Duke qenë se në Shqipëri, pasuesit e kësaj lëvizjeje janë sot në krye të Komunitetit Musliman, mendoj se do të jetë me vlerë t’i vendosim fjalët e hoxhës si pasqyrë ndaj drejtuesve të KMSh-së, të cilët janë masivisht nga ndjekësit e tij.

Në deklaratën e tij, Gyleni shprehet se muslimanët nuk mund të qendrojnë të heshtur përballë fyerjeve që i bëhen fesë së tyre, por nga ana tjetër, ai u tërheq veshin atyre për paudhësinë e dhunës së dëshmuar në protesta, duke shkuar madje edhe më larg, duke ngarkuar muslimanë me përgjegjësi për urrejtjen e krijuar tek shumë njerëz për Islamin. Sipas tij kjo vjen për shkak të paaftësisë sonë për të qenë shembull i denjë për fenë, duke kontribuar me sjelljen dhe qendrimet tona në krijimin e paragjykimeve ndaj saj. Për këtë arsye, hoxha na fton të shohim veten tonë si shkaktarë të gjithë kësaj përpara se të reagojmë me ashpërsi ndaj ofendimeve.

Çfarë duhet

Së pari hoxha dënon indiferencën në raste të tilla:

Myslimanët nuk mund të qëndrojnë mospërfillës ndaj sulmeve të drejtuara mbi Profetin (pqmt). Përkundrazi, ata duhet të shfaqin ndjeshmërinë dhe përkujdesjen më të madhe, pasi ata që fyejnë, ndoshta kanë si qëllim të skicojnë një imazh të gabuar për besimtarët myslimanë, për të shfajësuar sakaq diskriminimin, izolimin dhe persekutimin e ushtruar prej vetë atyre.

Nisur prej këtej lind pyetja: Cili ka qenë roli i Komunitetit Musliman dhe drejtuesve të tij gylenistë në këtë debat që ka zënë një kaq shumë vëmendje në opinion publik? A e kanë kryer ata detyrën e tyre?

Mendoj se jo, aspak. Përvec reagimeve spontane dhe individuale të Myftiut të Shkodrës (megjithë rezervat në ballafaqimin e tij në debat), asgjë serioze nuk pamë të lëvizë në këtë institucion që përfaqëson në mënyrë të drejtpërdrejtë muslimanët në Shqipëri. Kur hoxha e quan të pamundur që një besimtar të qendrojë indiferent përballë provokimeve të tilla, cfarë mund të themi për institucionet përfaqësuese?

Prania e KMSH-së në këtë debat ishte e domosdoshme për shumë arsye, jo vetëm për të denoncuar fyerjet dhe për të çuar në vend nderin e vet e të fesë që prfaqëson, pasi është kjo është elementare, por edhe për rolin që do të mund të luante në moderimin dhe udhëheqjen e debatit. Ky institucion ka të të gjithë autoritetin përfaqësues të nevojshëm për ta bërë këtë, madje është detyrë e tij të përfaqësojë dhe demonstrojë një zë të arsyeshëm në mbrojtje të vlerave njerëzore dhe etikës publike, duke u përpjekur ta çlirojë opinionin nga shumë pikëpyetje të tepërta dhe shpesh absurde, të lindrura nga asocime të gabuara me ngjarje pa lidhje me Islamin e vërtetë. Përvec kësaj KMSH-ja do të duhet të moderonte gjuhën e përgjigjeve që muslimanët ofruan në mënyrë individuale dhe ekstra-institucionale në mungesë të një zëri përfaqësues.

Gjithashtu, detyra e saj është të ushtrojë autoritetin publik duke treguar kufinjtë etikë të diskursit fetar dhe diskursit mbi fenë e duke imponuar termat e duhura në këtë fushë. KMSH-ja ka tagrin, autoritetin dhe detyrën për të emancipuar publikun në raport me diskutimet fetare, si nga ana e muslimanëve, ashtu edhe nga ana e atyre që i kritikojnë ata. Në këtë mënyrë, ky institucion do të kish arritur të ndihmojë në maturimin e diskursit publik mbi këto tema, duke shmangur polarizimet dhe konfliktualitetin, si dhe duke ndihmuar që shumë njerëz të çvishen nga paragjykimet e krijuara për Islamin dhe bashkësinë që ajo drejton. KMSH-ja, edhe këtë herë nuk e bëri detyrën e saj dhe, edhe këtë herë, skena e debatit vijoji të mbetet bosh, e shfrytëzuar nga militantë e aventurierë të rastit, që keqpërdorin mediumet duke ofruar qasje të dëmshme për shoqërinë.

Çfarë mundet

Kjo është ajo çfarë duhej të ishte bërë. Por pyetja që shtrohet dhimbshëm për më tej është: A ka takat ky institucion ta realizojë këtë detyrë me stafin që ka? Nga çfarë shohim, duhet të pranojmë me dhimbje se, për fat të keq, jemi ende shumë larg. Hiq ndonjë person tek-tuk, të gjithë zyrtarët e lartë të këtij institucioni, nuk kanë dëshmuar kurrë aftësi për të menduar dhe artikuluar diskursin fetar  në mënyrë të kthjellët e profesionale, me gjuhën e termat e duhur. Duke parë nivelin e ligjëratave të mbajtura gjatë kremtimeve të Bajramit, apo nivelin e paraqitur nga krerët e tij në debate televizive, por edhe duke marrë parasysh mungesën e plotë të zërave të tyre në shtypin e shkruar, mund të themi se ky institucion është krejtësisht i paaftë për të përfaqësuar Islamin në opinionin publik.

Parë nga ky aspakt, mund të themi që, heshtja dhe indiferenca bëhet më e mirë sesa aktivizimi. Duke pasur parasysh nivelin e paraqitur disa muaj më parë, në një debat mbi «Vargjet Satanike» në emisionin «Opinion» nga Kancelari Ali Zajmi, – që përveç se nuk merr vesh nga fusha nuk kishte lexuar as veprën, – indiferenca e kësaj rradhe ishte fat i madh për ne. Për këtë arsye, mendoj që KMSH-ja ka bërë gjënë e duhur, në mungesë të aftësisë për të vepruar siç duhet. Nuk e dimë a është kjo arsyeja e heshtjes, por, qoftë edhe për arsye të gabura, veprimi është i drejt.

Përgjegjësia për detyrën nuk mund të mjaftohet me kurajën për të vepruar, por kërkon doemos edhe aftësinë për t’a përmbushur atë. Kjo gjë, shprehet më së miri, në një kontekst të përafërt, në fjalët e Fetullah hoxhës:

Kurdo që ndaj Profetit mund të lëshohet një koment i pakënaqshëm, sado i lehtë qoftë ai, një mysliman duhet të ndiejë një hidhërim të thellë. Patjetër, shprehja e saj është një çështje më vete. Sepse veprimet e papërgjegjshme të disa individëve e dëmtojnë imazhin e Islamit, duke shkatërruar traditën që myslimanët janë përpjekur ta mbrojnë.
Askush nuk mund të veprojë pa maturi, kur në shënjestër janë marrë të drejtat e çdo myslimani, të Zotit, të Kuranit dhe të Profetit. Madje çdokush duhet të shqyrtojë me kujdes edhe pasojën më të vogël të çdo veprimi të tij, duke kërkuar fillimisht urtësinë e gjykimit kolektiv. Pyetja që ne si myslimanë duhet t’i bëjmë vetes është në ia kemi shpjeguar botës si duhet, Islamin dhe Profetin Muhamed? A e kemi ndjekur ne shembullin e Tij asisoj që të meritojë admirimin e gjithkujt? Kjo është detyra jonë, e jo me fjalë, por me mënyrën tonë të jetesës.

Pyetja që mendoj se çdo drejtues i KMSH-së që beson tek drejtësia e këtyre fjalëve duhet ti bëjë vetes është: Sa po i ndihmoj unë, paragjykimeve të njerëzve për Islamin dhe myslimanët? Sa po kontribuoj unë që ata të fyejnë Islamin, Allahun dhe Të Dërguarin e TIj? A mos po bëhem shkak që shumë njerëz të krijojnë antipati për fenë time?

Nëse secili prej nesh do të ketë kurajën të kërkojë thellë brenda vetes me përgjegjësi e sinqeritet, përgjigjet e këtyre pyetjeve, duke ia lehtësuar vetes punën nëpërmjet një kalkulimi të mirë të studimeve, leximeve, formimit dhe kredencialeve profesionale në këto fusha, ju garantoj që shumë dorëheqje dhe më pak ambicie do të kishte në atë institucion. Kjo do të ishte një pikë e fortë ku do të mund të mbështetej përmirësimi i nivelit tonë të përfaqësimit.

Comments

  • Per mendimin tim eshte shume e nxituar, per te mos thene tjeter gje, te etikojme njerez si “gyleniste” kur e dime mire se jane asgje me shume se myslimane. Me te meta? Plot, si shume kush. Ama kesisoj termash me qesendi mes myslimaneve jane krejtesisht pa vend – packa se personalisht kam mjaft rezervime ndaj KMSH-se nga menyra se si funksionon, gati ne menyre tribale. Nuk eshte faji i Fethullah Gylenit, nje dijetar per te cilin shume kane respekt te thelle, se stafi i KMSH-se eshte nen standardin minimal te perfaqesimit, edhe pse nje pjese e mire e ketij stafi e mban veten si te frymezuar nga vepra e shkrimet e Gylenit.

    Selam alejkum, e gjithe te mirat.

    • I dashur adash, mendoj se KMSh-ja nuk e ka problem te etikohet si gyleniste. Shko pak tek libraria ne kat te pare te godines se KMSH-se dhe shih se cili eshte autori me i perfaqesuar ne raftet e saj.

      Mesimet e Fet’hullah hoxhes i bejne mire shqiptareve, bile jane pak te vonuara per publikun e gjere.

    • Jo vetem kaq, por KMSh organizon simpoziume duke perfshire edhe Ministrine e Kultures per tolerancen fetare ne shembullin e Fetullah Gylenit Per te mos fol pastaj per koncensionet “KMSH-ja 1 euro” qe i kane dhene shoqates SEMA.
      Shkrimi i Ezanit, ka folur mire per Fetullah Gylenin dhe nuk e shoh ku qendron mosrespektimi ndaj tij. Ne kete rast vlen fjala e Fatos Nanos: Respekt per rakine e Skraparit, por jo per shperdorimet e skraparllinjve.

  • Paqja e Allahut qoftë mbi gjithë besimtarët. I lutem Allahut dhe kujdestarëve të këtij kuvendi të shmangen nga etiketimet e çdo lloji. “E mos përgojoni njeri tjetrin, a dëshiron ndokush të hajë mishin e vëllait të vet të vdekur ? Atë e urreni e pra kini frikë ndëshkimin e Allahut…” (Kur’an, 49:12). Ajo e keqe që u ngjau besimtarëve gjatë 2 shekujve të fundit është shumë e thjeshte.
    I ndanë me kufinj, u vunë turli emrash, i bënë të tundin turli flamujsh dhe të humbin udhën në oborr. Pasha Zotin nuk ndjej të ketë bereqet në “emërtimet”, selefi, gylenxhi, nurxhi. Ndaleni këtë revan. Të shkruash e të japësh këshilla ështe jo gjithmonë e lehtë. Sidoqoftë mbetet shumë herë më e lehtë se të guxosh të marrësh përgjegjsi. Të hipësh e drejtosh një karrocë që na takon të gjithëve kur, kuajt s’janë mësuar me kapistër, karroca ka kusure e dëmtime, rruga është copë-copë, kalimtarët përreth shajnë se bën shumë zhurmë, secili nga udhëtarët ulëret e mallkon parreshtur karrocierin duke e ngacmuar e kërkuar të marrë frerët në duart e tij… Thjesht pak përfytyrim. Ku po shkojmë?? Allahu na qetësoftë shpirtërat, forcoftë durimin e kthjelloftë gjukimin! Selam e rahme vëllezër!

    • allahu ta shperblefte… jam i te njejtit mendimi.
      allahu na mundesofte drejtues te drejte; na mundesofte ta kuptojme (dhe jetojme) vellazerine ne islam ashtu sic ja mesoi profeti jone (saws) pasueseve te tij dhe atyre qe ndjekin rrugen e tij. ajo per te cilen kemi nevoje ne eshte te thellohemi sa me shume ne fe dhe padyshim do te kuptojme se flasim shume e veprojme pak. nuk eshte koha per paragjykime, ofendime dhe percarje por eshte koha per te ndihmuar njeri-tjetrin (pavaresisht te metave!). per me teper duhet ti shmangesi totalish paragjykimeve te nje grupi njerezish se mundesia per ti hyre ne hak te pakten njerit prej tyre eshte shume e madhe.
      pyetja qe cdokush nga ne duhet ti beje vetes eshte: ‘cfare bera une sot per kenaqesi te allahut(xh.sh)?’dhe kam bindjen se do te kuptojme se kemi me te verte per te bere shume…
      allahu na ndihofte, na bashkofte dhe na ruajt te gjitheve si ummet…

  • Shkrimi i mesiperm nuk etiketon dhe paragjykon askend, e aq me pak sjell ndonje percarje. Ju lutem jini konseguente ne arsyetime dhe permbajuni asaj qe eshte thene.
    Shkrimi eshte ftese dhe kritike njekohesisht ndaj drejtuesve te Komunitetit Musliman, duke perdorur ballafaquar mesimet e liderit te tyre me veprimet e tyre. Kaq. Ketu nuk ka asgje nga ajo per te cilen ju flisni.
    Duke i kategorizuar drejtuesit e KMSH-se si gyleniste, nuk eshte etiketim, pasi ata jane te tille. Ata jane te tille me vullnetin dhe zgjedhjen e tyre dhe ne nuk po i kategorizojme ne. Nuk jemi duke shpikur fjale per ta. Shumica prej tyre i perket ketij grupimi dhe ne e respektojme te drejten e tyre per bere pjese ne te (pavaresisht se, nga ana tjeter ne refuzojme cdo lloj perpjekjeje qe KMSH-ja ben per ti sherbyer interesve te ngushta te rrethit te tyre, si dhe per te identifikuar kete institucion, e per rrjedhoje edhe te gjithe muslimanet ne shqiperi, me tarikatin apo levizjen e tyre – por ky eshte nje diskutim krejt tjeter). Ajo qe ne kerkojme eshte qe te drejtojne me pergjegjesi (ne fakt, shumica prej tyre jane me shume per t’u drejtuar sesa per te drejtuar, po edhe kjo eshte nje ceshtje tjeter). Ne kemi te drejte te kerkojme prej drejtuesve tane te bejne detyren dhe kemi te drejte te reagojme kur ata nuk e bejne kete.
    Percarje?! Mos valle eshte percarje te thuash te verteten?! Mos valle eshte percarje te kritikosh?! Mos valle qenka percarje kur kerkon qe gjerat te behen sic duhet dhe kur evidenton se ato jane bere keq?!
    Kam pershtypjen se duhet te ridimensiononin konceptin per fitnen dhe unitetin ne Islam.
    Une e shoh fitne me te madhe kur punet ne rangjet perfaqesuese te fese, behen keq apo nuk behen fare dhe kur perfaqesimi i muslimaneve te nje vendi eshte ne kete nivel. Eshte fitne kur muslimanet nuk ofrojne imazhin qe duhet, por qendrojne ne kete nivel perfaqesimi. Kjo eshte fitneja me e keqe qe ne mund te bejme, sepse i largon njerezit nga feja e Zotit dhe akoma dhe me keq, ben te mundur qe shume prej tyre te krijojne antipati, neveri e madje edhe armiqesi me fene tone. Nuk besoj se ka fitne me te madhe se kjo. E me gjithate gjuha jone eshte shume e permbajtur, ne krahasim me ate cfare mundemi dhe kemi te drejte te bejme.

    Ju thoni se cdo njeri ka te meta. Patjeter dhe une qe po flas kam pa fund te meta. Por, se pari kjo nuk na pengon qe ne t’i kritikojme keto te meta. Dhe pertej kesaj, ketu nuk po bejme fjale thjesht per te meta, por po flasim per probleme serioze te medha qe lidhen drejtperdrejt me ceshtje madhore te Islamit ne Shqiperi. Ne bo humbim ditat-dites terren. Nje mase e madhe njerezish ne kete vend po ushqen urrejtje per fene tone. Nje mori intelektualesh dhe individesh po prodhojne teza te mbrapshta per kete vend qe mopmojne pikepamje genocidale ndaj muslimaneve dhe KMSH as reagon, as di te reagoje, as di te ofroje pergjigje dhe tezat e saj ne debate te tilla. Me nje fjale, kemi nje KMSH kot, qe di vetem te beje ahengje dhe mitingje masive popullore me tallava islamike e nga ana tjeter te akuzoje per terroriste hoxhallaret e vet, nderkohe qe nuk leviz as gishtin per gjerat me serioze me te cilat perballet Islami ne kete vend.

  • nga gyleni te gylenistet , nga vehabi te vehabistet , nga hasan elbesan te ehuanet etj etj deri kur me te tilla etiketime dhe percarje te qellimta kur do vij dita qe shkruhet nga hoxha te xhemati nga dietari te nxenesi nga profeti te pyeti i tij etj.Dita do vij por ndoshta ne nuk do jemi me e do ndoshta nuk do kujtohemi ndoshta po por si etiketues brenda ymetit.Qe nga koha e njeriut te pare Ademit a.s gjithmone ka qene thirrja per Bashkesi (Xhemat), si nje nevoje per te jetuar e vepruar njerezit se bashku. Ne kete menyre Individi del ne pamje te dyte e aq me pak ‘uni’ eshte i papranueshem.

    • @Saimiri,Liri nga Memaliaj.
      Po Bektashi, Hashashij, Khariji, Alavi a mund te themi? Nqs Po, me qe shumica jane jashte Islamit tashme, dhe mund ti etiketojme, A themi dote per ata qe jane brenda islamit si psh te etiketojme nje grup si Ahli Sunna, disa si Salafi e nje tjeter qe bene risi si ahli bidat. A nuk po etiketojme ne kete menyre dhe ndajme myslymanet ne grupe? Ju si myslyman a e “etikoni” veten si ahli sunna we xhemat? ose ahli hadith ne rastin e Lirit ose “Salafi” mbase? Une psh etiketohem si myslyman “Hanefi” pra myslyman qe ndjek shembullin e ashabeve r.a.a. te pershkruar ne detaj nga Imam Abu Hanifa dhe dijetaret e tjere pas tij r.h.a.

      Etikimi i tille ne baze te ideve dhe ne baze te menyres se si praktikojne Islamin, behet me qellim qe te njihen grupet dhe idete e kunderta mes njera tjetres, dhe te dallohet kush eshte kush. Eshte njesoj si te thuash Kasapi per ate qe therr dhente, ose Kopshtari per ate qe punon ne kopsht me lule. Te dy njerez jane por i dallojme, i “etikojme” nga njeri tjetri ne baze te profesjonit.
      Etikimi i shemtuar dhe i ndaluar nga etika islame eshte ti therrasim Kopshtarit Qeros, dhe Kasapit Hunde Derr.

  • Me fal. E lexove postimin e mesiperm, apo thjesht mendon se fiton ai argument qe perseritet me shume?
    Sapo shpjegova se ketu nuk eshte etiketuar njeri dhe nuk ka kurrfare fitneje. Nese argumentet e parashtruara me siper nuk te bindin, argumento te kunderten dhe mos riperserit te njejten akuze per te cilen sapo tregova qe nuk qendron. Nuk ka kuptim te te riperseris edhe njehere te njejtat argumente perse edhe ti, si te tjeret para teje, gjykojne gabim.
    Une pervete vetem kete quaj dialog. Nese ka ndonje forme tjeter, me thoni!

  • Duke vazhdu avazin e Saimirit i bi qe te dali nai tjeter e ta vazhdoje: Nga shiizmi tek shijat, nga havarizmi tek havarixhet, nga Krishti tek te krishteret, nga Iblisi tek qafiret, e te na kerkoje te ruajme unitetin global me njerez xhinde egjej e shejtane bashke, duke ndalu kritiken sepse ajo na sillka percarjen e dynjallikut.
    Ne qofte se dikush ta thote cope te verteten, fitnexhi nuk eshte ai qe ta thote, por ti qe nuk e pranon.
    Me kete logjike, edhe kjo qe thote Sajmiri eshte fitne. Sepse eshte duke akuzu E-zonin per fitnexhi, gjo qe sjell prape fitne. E ne fund fare muhabeti reduktohet: I thote fitnexhiu fitnexhiut qe eshte fitnexhi fitnexhiu.
    Por mbi gjithe kte, ai qe fito ne kete mes, eshte vete fitnexhiu. Sepse ujku mjegull do. Ne fund fare, komuniteti vazhdo me i bo sallate punet e ymmetit, nderkohe qe saimirnat rrine tu rujte “unitetin parti-popull”.

  • Koncepti popullor i unitetit qe mban sot peng xhematin, eshte nje koncept krejt pa lidhje. Te gjithe duan bashkim dhe e shohin cdo kritikues si percares dhe kjo eshte nje nga marrezite me te medha qe ka pushtuar ummetin. E si per ironi te fatit uniteti e vellazeria mungojne ne menyre drastike sot kudo ne xhemat si ketu ne Shqiperi ashtu edhe globalisht.
    Kot, nje pyetje kam per te gjithe te eturit per unitet. Per cfare na duhet ky bashkim dhe cfare e keqje do te sjelle fitneja nese denoncojme cdo gje qe na shohin syte? Cfare konkretisht?
    Ky koncept eshte vetem nje klishe, qe nuk gjen asnje lidhje konkrete racionale me realitetin. Uniteti i duhet nje shoqerie kur ajo funksionon si nje shtet i tere. Nese percarja dhe konflikti perhapen ne nje shoqeri, atehere ka rrezik qe njerezit te rrokin armet ndaj njeri-tjetrit. Gjithashtu, uniteti duhet ne lufte kunder nje armiku, per ta bere “frontin” me te forte perballe tij. Por ne nje shoqeri si kjo e jona, ku ka shtet, e ku bota rrotullohet pa na pyetur fare, cfare prish nese ne nuk duam te bashkohemi dhe cfare nderq po te bashkohemi? Pyetja, per ti shpetuar klisheve eshte, te bashkuar per cfare?
    A mos valle ka bereqet uniteti duke sakrifikuar udhezimin per te mire dhe ndalimin nga e keqja?!
    Dhe pikerisht kjo eshte arsyeja edhe pse ne nuk kemi unitet. Sepse uniteti yne eshte fals (sepse duam ta mbajme me paterica, me kompromise joetike) dhe eshte shterp (sepse eshte ideologjik, eshte vetem nje klishe, nje mit e jo nje ide e qarte, e kthjellet e racionale). ¨Ne qofte se kostoja e unitetit eshte heqja dore prej se vertetes, falemnderit, preferoj percarjen. Ky lloj uniteti as hahet e as pihet.

    Ne fund fare, ironia eshte se, ketu po behet fitne sade, nga ajo me e keqja, ndersa moralistet e bashkimit e shohin fitnen tek kritkat e Ezanit. Kur nje grup fetar vjen me vota te vjedhura ne krye te muslimaneve nuk eshte fitne. Kur ai drejton me arbitraritet ne funksion te interesave te veta sektare nuk eshte fitne. Kur ne KMSH, drejtoret me kollare e callme ia fusin njeri-tjetrit nuk eshte fitne. Kur imamet e xhamive denoncohen per terrorizem e dergohen ne prokurori e antiterror nuk eshte fitne. Kur KMSh-ja lufton per muaj me rradhe pe nje xhemat te tere nuk eshte fitne. Kur perjashtohen muslimane nga medreseja sepse shkojne te mesojne arabisht tek Dine Hoxha apo se duan te mbajne mjekerr, nuk eshte fitne. Fitne, sipas kesaj mendesie, eshte kur denoncon kalbesine e institucionit tone te mbaruar me emrin KMSH dhe kur ben ohh, kur thika te shkon ne palce.

    Me vjen keq, por ne keto kushte, do ta kisha per nder te jem fitnexhi par exellence.

  • 14/10/2012 22.06.06

    Selam vella Dalan! E vleresoj qasjen Tuaj. Nuk eshte as i nevojshem e as i shendetshem nje bashkim per hir te bashkimit. Ajo qe me beri te shkruaj eshte vargu i pare Sures El Humeze: Mjere per cdo perqeshes e shpifes…
    Po ju ndjek ne paragrafe me mendimin tim, per te cilin perunjesisht nuk metoj se ka qasje shterruese.
    1. Ju shkruani “..per ironi te fatit uniteti e vellazeria mungojne ne menyre drastike sot kudo ne xhemat si ketu ne Shqiperi..” Nga shkaqet qe ka kaq shume percarje ne xhemat mendoj se eshte lehtesia, nxitimi dhe papjekuria e secilit brenda xhematit per te gjykuar cdokend qofte edhe duke mos e ditur e thelluar ne teresine e te dhenave te nje ngjarjeje apo ceshtjeje. Mund te shtoj se (lavdi Zotit) ne Shqiperi feja u perqafua ne mase nga te rinjte e shpesh ishin femijet qe shtyne prinderit e tyre ne besim. Por mosha e re nuk ka pjekurine e brezave te vjeter dhe zelli shpesh ia mund maturine. Koha e shkurter e ringjalljes fetare tek ne ka nje dell dukshem revolucionar. Kjo teprice energjie e mungese pjekurie mendoj, prodhon shume perplasje e urrejtje qe jane tipike per revolucionet. Mitizimi i veprimit, kulti i rinise e padurimi ne meditim apo pjekje cojne lehte ne sisteme urrejtjeje shfarosese edhe ne fushen e mendimit. Dhembsuria i takon moshes se prindit e per mirakeq, shume prej xhematit jane ende ne dirsje te qimes. “…ashtu edhe globalisht..” per kete nuk di te them e nuk guxoj te flas “qesim”. Te shohesh nje reportazh, uebsajt apo dokumentar sado te thelluar per nje vend nuk do te thote fare se e njeh ate vend apo dike ashtu si na duket shpesh sot per shkak te “bollekut” te te dhenave qe, ne shumice nuk ua dime burimin e aq me pak qellimin.
    2. Ju vijoni “..Uniteti duhet ne lufte kunder nje armiku, per ta bere “frontin” me te forte perballe tij…” Me qarte se e shtroni nuk ka por, me pas, nje gje qe sapo e keni pohuar e kundershtoni “…nje shoqeri si kjo e jona, ku ka shtet, e ku bota rrotullohet pa na pyetur fare, (per te mos thene duke na shkelur, fyer e keqtrajtuar) cfare prish nese ne nuk duam te bashkohemi dhe cfare nderq po te bashkohemi..?” Nuk e di po mendoj se ka nje mosperputhje si gjykim.(?) Kujtoni qe pas goditjes se ’67- e vetmja ne planet, ne 2003 kemi ende nje vrasje arrogante ne kohe e vend qe ka mbetur pa fajtore e te denuar…
    3. Me tej “….Ne qofte se kostoja e unitetit eshte heqja dore prej Se Vertetes, falemnderit, preferoj percarjen…” vlen plotesisht. Lind thjesht nje pyetje lidhur me TE VERTETEN. Kush e ka ne zoterim Ate, kush e njeh plotesisht Ate, sa i paster e i drejte eshte gjykimi yne mbi Te? Pa dashur te beje lojen e misterit apo konspiratorin, dime qe shoqerite e pjekura sillen me shume kujdes me idete e sidomos me njerezit qofshin me te rinj apo me te vjeter. Ka shume shtresime e fjale vleresuese sot ende ne bisedat e shoqerive tradicionale muslimane. Ajo qe vihet re ende ne keto vende eshte prania ne biseda e nje respekti ngasheryes ndaj tjetrit (per me teper ndaj vellait musliman) per ta kundershtuar idete e punen e dikujt apo aq me pak hedhur poshte dike. Ne besimtaret shqiptare te rrethuar prej kohesh nga nje gjuhe e gojtari e shthurur e sfilitese terroriste diktatoriale ndaj kundershtareve nuk e peshojme sakte nevojen e dobine e ketij aciditeti te ulet ne debat.
    4. Ju citoj “…Dhe pikerisht kjo eshte arsyeja edhe pse ne nuk kemi unitet. Sepse uniteti yne eshte fals dhe eshte shterp…”. Ndjese vella po me duket se ka mjaft kunderthenje thjesht brenda nje fjalie. Ose ka ose nuk ka njesim.
    5. se mbrami “..moralistet e bashkimit e shohin fitnen tek kritkat e Ezanit”. Nese do ta fusja vehten tek moralistet po spjegohem se nuk e shoh percarjen ne kritikat e E-zanit por ne shijen e ndjenjen e fyerjes qe lene perqeshja e “shpifja”(nese te verteten e pasqyrojme sic na ujdiset njeanshem) posacerisht me etiketimet “gylenxhi” etj, etj. Ne muslimanet parimisht nuk e pranojme as termin Muhamedan. Bashkohem plotesisht dhe vleresoj kete Kuvend e sidomos perkushtimin e mrekullueshem e vullnetar te Kujdestarit te tij. Per mendimin tim qasja do ishte me ndertuese dhe etike duke:
    -Shtruar problemin,
    – Zberthyer te dhenat e gjykimet e shkruesit,
    – Paraqitur qarte zgjidhjen e shkruesit,
    -Parashtruar pasojat e liga te mosveprimit sipas shkruesit.
    Por te gjitha pragjet duhen bere pa paragjykuar, pa emertuar, pa perqeshur apo pa tallur tjetrin perndryshe, qasja e kujdo perthyet ne interesa e lexohet si rreshtim “politik” duke u vetezhvleresuar apo zbehur nga dyshimi ndaj kritikes pasi, kushdo ben gabime.
    Zgjatja ime ne zberthim eshte nevoja qe keto kuvende (blogje) fisnike t’i bejme shkolla te stervitjes se debatit e bisedes mes besimtareve. Nuk mund e nuk duhet te ligjerojme sekularizimin e retoriken cinike, hazerxhevapet, kurthet e fjaleve, ngerdheshjet, qesendi, sulmet frazeologjike (lloji: “TOP SHOU” apo “OPINION”). Per shkak te nje frytshmerie koheshkurter, mundja gojore e bartesit e te Keqes pa mundjen e se Keqes nuk ka vlere. Shume prej atyre qe me heret e kane luftuar eger Profetin A.S. me pas ndodhi te rreshtoheshin si te dalluar ne krah te Tij.
    Ky kuvend mendoj se duhet t’i shmanget shijes se pazarit te sotem te politikes, debatit e epistemiologjise sekulariste ku perqeshja, qesendisja, shpifja e rrenimi pa meshire i kundershtarit mbetet mjeti i vetem per fitore. Po ku?….thjesht ne Dynja? Ne Dynja po. Po pastaj?
    Ne besimtareve na eshte qartesuar se puna e secilit prej nesh nuk do te vleresohet nga perfundimi (pra deshtimi apo suksesi) po, thjesht e vetem nga QELLIMI (Nijeti) i perpjekjeve tona te sinqerta. Muslimanet nuk kane Pape e ndonese kjo duket si mangesi e madhe eshte nje urtesi e madhe. Nuk eshte problemi yne tek KMSH. Me gjithe padurimin tone e qasjen thuaj-elektorale, po harxhojme aq shume energji e thjesht po krijojme nje mit e nje idhujtari te pavertete se sikur te ndreqet “Vatikanthi” yne shlyhen gabimet tona e ne te gjithe do te ndreqemi. Ka mjaft vellezer qe kane dale jashte ketij mirazhi e punojne me veshtiresi por gjithashtu me bereqet, me gabime por me perunjesi. Allahu i nderofte!
    Shume prej nesh qe shkruajme, ankohemi e qahemi per te qene te sinqerte nuk kemi sakrifikuar shkollimin tone apo te femijeve tane inteligjente per tu dhene misionin e te ardhmen e nje rroge te pasigurt e qesharake imami ne Shqiperi….. Pra mendoj se ka nevoje per nje qasje me dashamirese.
    Zoti me ndjefte ne e teprova e kerkoj ndjese per cdo lendim padashje qe mund te kem shkaktuar ndaj cilitdo. I lutem Allahut per begatine e Kujdestarit te ketij kuvendi, e gjithe shkruesve te tij. I lutem te kthelloje secilin nga ne e te ndricoje ata qe rastesisht apo qellimisht kane dale ne krye te nje institucioni i cili ende gjendet ne reanimacionin e nje te shkuare aspak te larget, i ridhunuar nga nje vrasje ne mes te dites e qytetit ende e pazbardhur, per te prodhuar maturi e largpamesi fetare.
    Meshireberesi na drejtofte!
    Perunjesisht ndjese. Ne respekt te lexuesve.

  • Liri, nuk eshte se nuk bie dakort me ty me shumicen e atyre qe thua, por disa gjera i ke keqkuptuar nga ajo cfare une kam thene, dhe ajo cfare eshte diskutuar ketu. Po e nis nga fundi, meqe me duket me e rendesishme.
    Ti fole gjate per faktin se ne duhet te debatojme e diskutojme, duhet te kritikojme etj, po pa fyer, perqeshur, qesendisur, etiketuar apo edhe shpifur.
    Pike se pari, duhet te na sqarosh se ku i ke pare te gjitha keto ne komentet e mija apo edhe ne komentet e ndokujt ketu ne kete shkrim. Ne qoftese ti quan fyerje kur ketu diskutohet per paaftesine e drejtuesve te KMSH-se, per mua je ne gabim. Paaftesia edhe mund te jete fyerje, por qellimi per te cilin diskutohet ketu nuk eshte qe te fyhen te paaftet, por te evidentohen problemet e tyre, ne menyre qe te mund te ndreqen, apo ne menyre qe te ndergjegjesohemi te gjithe, per te krijuar opinionin e duhur, qe t’i detyrojme drejtuesit ti ndreqin. Nese do te ishte keshtu, atehere kritika do te ishte haram, sepse cdo kritike mund te konsiderohet si fyerje, per sa kohe kritika godet nje te mete.
    Nese ti e quan fyerje apo etiketim ti thuash tjetrit gylenist, ke te drejten tende ta mendosh keshtu, por nuk me duket mendim i drejte. Nuk mund te jete fyerje ti thuash demokratit demokrat e socialistit socialist. Dikusht mund ta marre per fyerje te quhet socialist, nese e konsideron socializmin te turpshem dhe te lige, por praktikisht nuk eshte fyerje, per sa kohe ka shume njerez qe e kane per krenari te jene socialiste.
    Gjithashtu, nuk e quaj fyerje ti thuash zezakut zezak (nese kete mbiemer e perodor thjesht per te percaktuar racen e tij ne rast nevoje). Ne qofte se ti e konsideron fyerje kete, atehere kjo do te thote se je ti qe po fyen, sepse nuk e pranon kategorine ku tjetri ben pjese. Pra, ne mungese te deshires per te fyer zezakun ti kerkon te mos perdoret fjala. Por konkretisht kjo kerkese per te mosperdorur percaktimin racor eshte fyese, pasi le te kuptohet se te qenit zezak eshte dicka e keqe. Konkretisht, ti po fyen gylenistet, sepse e quan fyese te jesh gylenist.
    Une i quaje gyleniste pa asnje konotacion negativ. Kjo eshte zgjedhja e tyre. Mbi te gjitha, sic u tha edhe me lart ketu, ne nuk jemi duke u thene asgje me shume se ate qe ata pranojne vete. Jane vete ata qe kane zgjedhur te jene gylensite, duke besuar se kjo gje eshte e drejte dhe ne nuk po u themi asgje me shume se ata thone per vete. Ku qendron etiketimi ketu?
    Une nuk di qe historikisht ummeti te kete pasur probleme te ketij karakteri. Historikisht muslimanet jane ndare ne hanefi, maliki, shafi, maturidi, sufi, dhahiri, suni, shiia, etj… Nuk di qe ndokush te jete ngritur e te kete kerkuar qe te mos i themi hanefiut hanefi, apo maturidiut maturidi. Ne qofte se dikush mendon se rruga qe ndjek eshte e drejte, atehere ku eshte fyerja nese te tjeret e percaktojne si ndjekes i kesaj rruge?
    Per me teper ku eshte percarja ketu?
    Ajo qe une thashe me lart eshte se ne kemi nje koncept te ngurte per unitetin, prandaj i shohim si percarje keto gjera. Ne themi “mos etiketoni”, kur dikush e konsideron tjetrin selefi, ihuan, apo nurxhi. Dhe kjo vjen pikerisht sepse ai qe e kerkon kete ka mentalitet percares. Pra percares eshte ai qe kerkon mosetiketimin, jo ai qe i quan njerezit me emrin qe kane. Eshte percares sepse ai nuk i pranon grupimet, te tjeret, ndaj dhe kerkon qe te mos i percaktojme ne to.
    Duhet te kuptojme se percarja nuk qendron tek krijimi i grupimeve, por tek mospranimi i tyre.
    Duam s’duam ne, bota karakterizohet nga diversiteti dhe eshte e pashmangshme qe njerezit te grupohen ne rryma, grupe, menhexhe, te ndryshme. Ne menyre te natyrshme, njerezit zgjedhin rruge te ndryshme per te shkuar drejt asaj qe mendojne se eshte e mire. Kjo nuk do te thote qe te gjitha jane te drejta, por nuk do te thote as qe vetem njera eshte e drejte. Ka shume rruge te drejta, ka shume rruge pjeserisht te drejta, ka shume rruge krejtesisht te gabuara. Por une respektoj te drejten e tjetrit per te zgjedhur rrugen e vet, qofte edhe gabim, sepse cdo njeri eshte i lire te zgjedhe ate qe gjykon se eshte me e mira. Kjo nuk me pengon sigurisht qe une te keshilloj apo kritikoj gabimet e rrugeve te tjera, por keshilla dhe kritika nuk do te thote se une i konsideroj armiqesore rruget e tyre. Perkundrazi, une kam shume pjese te perbashket per te ecur me te gjithe, ashtu sic kam shume per tu ndare (pa u armiqesuar).
    Kur dikush thote “Mos etiketoni!”, kjo do te thote se, ose ai nuk i pranon rruget e tjera, ose ai ka frike se mos te tjeret qe nuk i pranojne ato, do te krijojne percarje. E ne kete kuptim percares nuk eshte ai qe “etiketon”, por ai qe nuk pranon etiketat, ai qe nuk pranon realitetet konkrete qe fshihen pas tyre.
    Me pak fjale, kete kam dashur te them ne postimin e meparshem. Kam dashur te them se vete fakti qe na kerkohet te mos i themi gylenixhiut gylenxhi, do te thote se ajo per te cilen ne akuzohemi qendron pikerisht tek ata qe akuzojne. Percarja qendron pikerisht tek ata qe nuk pranojne diversitetin dhe mu per kete arsye kerkojne qe te mos pohojme diversitetin e tjetrit.
    Per kete arsye, te kritikosh E-zanin sot se po ben percarje, pse po i konsideron gyleniste disa njerez qe e pranojne vete se jane te tille dhe jane krenare per kete, eshte vertete absurde.
    Nga ana tjeter, komenti im kerkon qe ne ti shohim gjera me sy realist e jo me klishe. Pyetja shtrohet, ta zeme se percahemi. Ta zeme se une, e shume te tjere ketu vendosi te mos i flasim me me goje gylenisteve. E cfare pastaj? A mos kemi ndonje shanc te rrokim armet e te vrasim njeri-tjetrin, per t’i pare gjerat me kete sy? Tek e fundit, sic edhe e thashe, per cfare na duhet bashkimi kur ne nuk po bejme asgje serioze per te miren e kesaj feje qe nuk behet ne asgje menyre tjeter pa qene te bashkuar. Pra, bashkim per cfare? Ka nje arsye konkrete per cfare duhet bashkimi, uniteti. Nuk eshte kot.
    Me kupto drejte, une nuk mbroj mungesen e unitetin. Por kur uniteti kerkohet pa pasur te qarte funksionin qe do te kryeje, ai jo vetem qe nuk sjell ndonje dobi, por perkundrazi, behet i demshem, sic po ndodh ne rastin konkret. Konkretisht, ne emer te ketij uniteti pa kuptim, shume njerez ketu po pengojne kritiken, e cila per mua eshte jetike ne kushtet ku jetojme, per hir te ketij uniteti ata po pranojne zullume te papranueshme ne kurriz te imazhit te fese sone, po pranojne padrejtesite ne kurriz te besimtareve, po pranojne shthurjen institucionale etj… E prape, per ironi te fatit, unitet nuk ka. Percarje banale ne cdo tre nejrez shohim kudo ne KMSh e te gjithe ata qe bashkepunojne me te.
    Atehere, o burra! Poshte uniteti!
    Ai na i sjell te gjithe te keqijat. Kur ne jemi pa mend, shyqyr qe nuk kemi unitet. Imagjino te bashkohen te marret! Eshte e tmerrshme. Po prandaj ka Zot dhe nuk na krijon mundesine te jemi te bashkuar me keto mend. E falnderoj Zotin njemije here per kete.

  • Po ofroj shkurtimisht shpjegime ne lidhje me keqkuptimet qe mendoj se ke patur ne pikat qe ke nxjerre.
    1. Gjykimi se percarje ka globalisht ne boten muslimane nuk vjen nga asnje dokumentar, por nga teresia e informacionit dhe e gjykimeve te shumta qe kam hasur ne lidhje me kete. Burimet e informacionit, ndonese nuk i quaj te mjaftuehsme dhe aspak shterruese, jane gjithsesi te shumta, lajme, komente, analiza, libra nga studiiues dhe dijetare te ketyre vendeve, miq qe kane jetuar ne keto vende etj. Gjithsesi nuk jam njeohes i mire i ketyre relaiteteve dhe e pranoj kete, por nuk besoj se kaq sa i njoh, eshte e pamjaftueshme per te thene se kudo ka percarje. Megjithate, qofsha i gabuar, kjo nuk eshte thelbesore ne ate cfare kam thene.

    2. Ne lidhje me vrasjen ne vitin 2003, mendoj se nuk hyn fare ne kete debat. Natyrisht qe as une, dhe mendoj qe as ti, nuk e dime se kush eshte vrasesi, E perderisa nuk e dime, nuk mund ta marrim kete rast, si argument kundra percarjes, sepse keshtu e faturon krimin ne kategori njerezish qe, me shume siguri nuk kane te bejne fare me te. Ajo qe kuptohet nga e gjithe kjo, eshte se vrasja ka qene e tipit mafioz, me profesionalizem, perderisa ka mbetur kaq enigmatike, e si e tille nuk ka pike kuptimi te futet ne hamendesime per ceshtje percarjeje. Mbi te gjitha, nese i druhemi percarjes per shkak te frikes se armeve, me falni, por hoxhallareve u takon pike se pari t’u mesojne njerezve se cfare eshte krimi, njerezilleku, humanizmi, qytetaria, respektimi i ligjit dhe nuk ka perse ta kapim veshin nga prapa, duke keshilluar unitetin, qe te mos vrasim njeri-tjetrin. Mu duk krejt pa lidhje kjo pike.

    3.Ne lidhje me pyetjen tende, se kush e ka ne zoterim te verteten, pergjigjia ime eshte: Zoti. Ajo qe ne kemi ne dore eshte vetem garantimi i lirise per ta shprehur te verteten qe ne mendojme, dhe pergjegjshmeria per ate qe themi e bejme. Kur une them se e verteta nuk mund te sakrifikohet per unitetin, nuk kam qellim te verteten absolute, por te verteten njerezore, ate qe gjithsekush beson se eshte. Pra te drejten per ta mbrojtur te verteten time, nuk e kembej me nevojen per te patur unitet. Natyrisht une di te bej kompromise, por jo ne gjera thelbesore. Ne rastin konkret, kritika eshte me e rendesishme se nje unitet shterp (e per me teper iluziv, qe ne te vertete nuk ekziston), si ky qe kemi.

    4. Kur une them se kjo eshte arsye se perse nuk kemi unitet dhe kjo arsye eshte sepse uniteti yne eshte fals dhe shterp, ketu nuk ka asnje kunderthenie. Ne rastin e pare, une pohoj se perse nuk kemi unitet, ndersa ne pohimin pasardhes, une e kam fjalen per unitetin qe kerkojme, pra per konceptimin qe kemi per unitetin. Koncepti mbi unitetin nuk eshte e njejta gje me unitetin real. Pra ne kemi nje koncept per unitetin (i cili per mua eshte i gabuar, flas, shterp), dhe kjo eshte arsyeja perse nuk kemi unitet ne realitet.

    Per piken e 5, mendoj se u pergjigja me lart. Shpresoj te jem i mirekuptuar per gjithcka.
    Me te mira!

  • Ngjyrimet e mendimeve me fjale jo shpesh e kryejne sakte synimin e “bojaxhiut”…
    [T]he values to which people cling most stubbornly under inappropriate conditions are those values that were previously the source of their greatest triumphs…
    Sidoqofte mirenjohje sinqerisht per perkujdesjen ne gjithe sqarimet e dhena. E vleresoj nevojen e shqyrtimeve e ushtrimin per te prodhuar nje kulture qytetare bisede. Eshte nje gje e munguar nga cektesia e sotme ne trajtimin e shqetesimeve apo ngjerjeve nga shkeset e sotem te lajmeve. Shpresoj se i sherben si mprehjes se te shprehurit ashtu dhe miresimit shendoshjes se pikeveshtrimeve. Selam Aleikum!

  • Your email address will not be published. Required fields are marked *