Sheriati dhe 8 Marsi





index

 

8 Marsi është i njohur për ne si Festa e Nënave, pjesë e atij togfjalshi dy ditor (7-8 Marsi) në kujtesën e largët dedikuar grave, e cila përkonte dhe me rishfaqjen e mimozave. Gratë e përkujtuara në ikonografinë e socializmit ishin pjesë e asaj trinie që kërkonte të transhendonte amësinë gjer tek Partia: kam tre nëna o fëmijë/ një në kopësht e një në shpi/ tjetra është nëna Parti.

Vitet pas rënies së komunizmit sollën një tjetër lloj celebrimi  të kësaj dite kushtuar grave (e përkitazi një tjetër lloj modeli nëne) edhe më larg origjinës së saj ideologjike, ku mediat e vendit raportojnë për party grashë ku të vetmit meshkuj janë kamarierët dhe ‘the stripper,’ mashkulli model pa dhjamë të tepërt që del cullak para grarisë festive.

Mes haresë së kësaj dite, ashtu si pritej, një nga aktivistet më të njohura në vend për të drejtat e njeriut, Elsa Ballauri, solli në kujtesën publike me rastin e 8 Marsit faktin se:

Shqipëria, si një vend me problem të pafundme në fushën e të drejtave të individit, ku gratë janë akoma të papërfillura në shoqëri, ka krijuar një fasadë ambigue; nga njëra anë me përpjekje të vërteta, nga ana tjetër me falsitet të përkryer… Ambiguiteti ka nevojë për balancën e vet në mënyrë që të ketë një shpjegim të arsyeshëm dhe t’i shërbejë pozitivisht qëllimit. Nëse krahas përpjekjeve që bëjnë gratë e angazhuara për të ndryshuar gjendjen (dhe këto nuk janë të pakta në këto 22 vjet të demokracisë fëmijërore shqiptare), më shumë vend zë veprimi i përhershëm i psikologjisë sonë i “të bërit sikur”, asaj që më troç do ta quaja i falsitetit tonë. Përpjekjet për angazhimin e grave në politikë janë më tipiket në këtë rast. 30 përqindëshi i famshëm në politikë është një nga temat më qesharake ku vetë gratë janë futur në një kurth nga ku nuk dinë të dalin. Dhe kjo shoqërohet me aksione sipërfaqësore politike, me slogane dhe me dashamirësi qeveritare që nuk përfaqësojnë aspak problemet e vërteta të grave, por vetëm plotësojnë axhendat e partive.

Më pas, znj. Ballauri bën thirje për një ndërmarje të kordinuar të aktivisteve për të drejtat e njeriut dhe femrave politikisht të angazhuara:

“për të ndryshuar gjendjen e dhunës ndaj grave dhe psikologjisë ndaj sheriatit”.

Znj. Ballauri nuk jep asnjë shpjegim më shumë për sa thotë: cila është kjo psikologji e sheriatit dhe si lidhet me problemtatikën që ajo shtron? Por le të vënë në dukje disa fakte të mirënjohura:

Aplikimi i Sheriatit në shumë vende të botës, dallueshëm Pakistani, Nigeria e Afghanistani, është i lidhur me abuzimin e të drejtave themeltare të grave dhe po aq sa është e dhimbshme për veshët e myslimanëve kur Sheriati asociohet me shkelje të tilla, duhet të na bëjë të reflektojmë rreth shkeljeve masive që kërkojnë legjitimim në emër të Sheriatit. Me këtë rast, vlen të shohim dhe punën studimore të studiesëve, si Asifa Quraishi, që ka demonstruar se si, fjala vjen në kontekstin e Pakistanit, aplikimi i ashtuquajtur i Sheriatit bëhet në kundërshtim të vetë Sheriatit.

Por është po aq e ditur se në Shqipëri nuk është Sheriati ai që shkakton, motivon apo legjitimon shkeljen e të drejtave të grave. Znj. Ballauri mund të kishte plot shembuj organikë për të adresuar sisteme e kode që luajnë një funksion të tillë, qysh nga kanuni e gjer tek psikologjia maskiliste që objektifikon femrat në komoditet seksual. Referenca ndaj Sheriatit na shpie larg problematikës tonë në kontekstin shqiptar.

Së fundmi, problemi me këtë referencë ambigue të ‘psikologjisë së Sheriatit’ nuk qëndron vetëm në faktin se nuk është organik apo i importuar nga realitete të largëta, por mbi të gjitha, në realitetin shqiptar, gjuha kundra ‘Sheriatit’ është përdorur për të mohuar të drejtat e femrave myslimane, fakt ky i mirënjohur nga znj. Ballauri, e cila është e mirënjohur në qëndrimin e saj në mbrojtje të të drejtave të femrave muslimane dhe kundra margjinalizimit të bashkësisë muslimane. Për këtë arsye, në dallim nga realitete si në Pakistan, në Shqipëri retorika e sheriatit dhe të drejtave të grave kthehet kokë-poshtë dhe është retorika kundra sheriatit që kërkon të legjitimojë shkeljen e grave të besimit mysliman.

Kemi vënë në dukje dhe më parë në këtë blog, se teksa përgjithësisht Sheriati në mendjen e shumë jo-muslimanëve njihet për kodet penale, në fakt, kodet penale zënë një vend minimal në korpusin e Sheriatit dhe shumica e këtij korpusi, dhe si njihet nga muslimanët, ka të bëjë me lutjet, agjërimin, ndihmën ndaj nevojtarëve e pelegrinazhin. Kësisoj, një retorikë kundra ‘psikologjisë së sheriatit’ është për muslimanët një retorikë kundra ‘psikologjisë së lutjes, agjërimit, solidaritetit me të tjerët’ etj, gjëra që për ne myslimanët janë në esencë të kuptimit tonë të marëdhënies me Krijuesin tonë. Do besonim që pikërisht një aktiviste e mirënjohur e të drejtave të njeriut nuk do donte t’i kontribuonte gjuhës së margjinalizimit ndaj një komuniteti që mblidhet rreth këtyre ideale të shërbimit ndaj Zotit dhe krijesave të Zotit.

Sheriati nuk po rrezikon festën e 8 Marsit në Shqipëri. Le të nisim betejat e vërteta për të drejtat e grave në Shqipëri, gjë që muslimanët duhet ta nisin brenda bashkësisë së tyre.

Comments

  • Shume zhgenjyese qe te beje Ballauri nje deklarate te tille. Ajo ka qene gjithmone e matur dhe e kujdesshme. Mesa duket ka shume keqkuptime rreth sheriatit, sa edhe Jahjaga, Edi Rama, e tani dhe Ballauri e perdorin ne citime pa lidhje…
    Ndoshta na takon ne ta sqarojme se c’eshte sheriati ndaj publikut jo-musliman apo laik.

    • Mendimi I fundit I shprehur nga nje figure madhore si myftiu I Egjiptit, Ali Xhuma eshte se bazuar ne vargjet e Kuranit si ‘nuk ka dhune ne fe’ njeriu eshte I lire te nderoje fene. Qendrimi per denim me vdekje, sipas ketyre dijetareve duhet pare ne nje kontekst mesjetar kur nderimi I fese perbente de facto kalim ne krahun e armikut.

      • ali xhuma nuk eshte me myftiu i egjiptit..elhamdulilah..para disa javeve u bene zgjedhjet e para e te lira per vendin e myftiut ku pjesmarres ne votim ishte edhe i nderuari dijetar Jusuf Elkaradawi

  • nese myftiu i egjiptit e ka thene vertet kete minimumi mund te themi se ja ka fut kot.vertet njeriu nuk futet me dhune ne Islam por nese do te dale duhet ti beje llogarite mire.nuk ka mundesi qe njeriu pas njohjes se te vertetes te shkoj tek e kota.sa per dijeni ne mesjet muslimanet ishin me te ditur dhe me te devotshem.

    • A nuk thuhet se zoti u ka dhënë vullnetin e lirë njerzëve? Po ashtu thuhet se besimi është presonal dhe jo kolektivë. Dmth një shkelje metë dy këmbët e udhëzimit të zotit ku ai thotë se kevullnet të lirë. Njerzit qenkan shndërruar në zot simbas kësaj që thua ti, dhe mund të marrin jetën e kujtdo që nuk është në një mendje për ty. Sa shumë për fen e paqes.

      • Ceshtja e qendrimit ndaj braktisjes se qendrimit, eshte ceshtje diskutabile dhe nuk mund ti atribuohet fese, persa kohe eshte nje qendrim qe buron nga reflektimi njerezor mbi ligjin hyjnor, dhe jo drejtperdrejte nga vete ligji.
        Shume zera dijetaresh komentojne se ligji per denimin e braktisjes se besimit eshte nje fenomen rrethanor, qe ka te beje me nje kohe dhe rrethana te caktuara, te cilat duhen ripare ne frymen e pergjithshme te sheriatit, duke konsideruar faktin qe realitetet e se shkuares nuk ekzistojne me.
        Ne mesjete Tironc, dijetaret, ishin me te ditur, por realiteti nderkombetar (me sakt, realiteti i marredhenieve nderfetare) ishte ndryshe, per sa kohe “armiku”, ishte mesjetar dhe jo dijetar. Perpiqu ti kuptosh gjerat drejt.

        • Tani nëse ti thua se duhet rishikuar qëndrimi mbi këtë gjë apo dhegjëra të tjera i bie se librat e shenjtë nuk janë gjë tjetër por thjeshtë ligje të vendosura nga njerzit simbas interesit në kohë të ndryshme. Bukhari (52:260)

  • Kete e thua ti dhe e thua, per shkak se nuk merr vesh nga keto pune.
    Librat e shenjte jane libra hyjnore, ligjet shteterore jane deduksione njerezore qe burojne nga librat hyjnore. Ka ligje shteterore qe nxirren drejtpersedrejti nga librat e shenjte, ashtu sic ka pjese te legjislacionit qe nxirret nga ixhtihadi (gjykimi profesional i dijetareve te fese) mbi kuptimet e teksteve hyjnore. Sheriati eshte nje sistem parimor, qe ka te percaktuar shume mire themelet baze te aspekteve universale te aplikimit fese, nga ato rrethanore. Diskutimet midis diejtareve behen ne kete sferen e dyte, per te paren ka nje konsensus te gjere. Pikerisht kjo pjesa e dyte, i jep sheriatit, aftesine per te qene nje ligj i aplikueshem per cdo vend e cdo kohe. Ixhtihadi, i jep vlere mendimit njerezor, te ndermarre pergjegjesite e veta per rregullimin e shoqerise. Ketu nuk po themi te ndryshojme asgje ne ligjin hyjnor.

  • tre lloje njerezish kane ekzistuar dhe do te ekzistojne deri diten e gjykimit:besimtare muslimane,jo besimtare dhe munafike.filozofite e shumta tek keto dy te fundit te cojne.

    • Ekzistojne edhe injorante si puna jote, qe e thjeshtojne boten me nje fjali, dhe per me teper, nxjerrin jashte loje te gjithe urtesine boterore.

  • nuk e marre vesh pse bini preh e provokimeve te ca njerezve sec thote sheriati per apostazine?! a thua se sheriati merret vetem me kete gje! po edhe nese sheriariti jep denim kapital per kete pas kerkeses per kthim ku eshte problemi?! kisha dikur i digjte sheriati nuk njeh ekzekutime te tilla.

    “Kushdo që shpall hyrjen e tij në Islam, ka shpallur respektimin dhe kryerjen e normave të tij dhe pas kësaj ai nuk ka më liri që të dezertojë prej tij. Në të kundërt, pasi i kërkohet të pendohet dhe përgjigjet në mënyrë negative do të ndëshkohet me dënim kapital. Po ashtu, asnjë musliman nuk ka të drejtë të refuzojë ligjet dhe normat e sheriatit të ardhura nga Allahu.”

    “Përgjigjja: Pas asaj që kam përmendur më parë rreth lirisë në konceptin tonë Islam mund të shtoj duke thënë se: Një njeri normal që ka arritur moshën e përgjegjësisë, është plotësisht i lirë para Islamit për t’u bërë musliman ose jo. Pavarësisht nga kjo, atë e ndjek përgjegjësia e Zotit për këtë zgjedhje që ai bën. Në rast se ai do të zgjedhë mohimin e Islamit, besimeve dhe ligjeve të tij, atëherë përfundimi i tij Ditën e Gjykimit do të jetë zjarri i përjetshëm nga i cili nuk ka për të dalë kurrë. Asnjë njeri nuk detyrohet që të futet në Islam me dhunë. Kushdo që dëshiron të bëhet pjesëtar i kësaj feje mund të informohet që përpara se ai do të ngarkohet me disa përgjegjësi, të cilat në rast se i thyen, do të ndëshkohet madje dhe rëndë deri me dënim kapital.[43] Kjo i ngjan tamam atij që kërkon nënshtetësinë e një vendi, i cili duhet ta dijë se është përgjegjës që të respektojë kushtetutën dhe ligjet e këtij shteti para se ai të përfundojë marrëveshjen për marrjen e nënshtetësisë. Një prej këtyre ligjeve të tij është edhe masa ndëshkimore që merr ky shtet kundra atyre që shkelin ligjet e tij, qoftë ky edhe dënim me vdekje për atë që e meriton.

    Kërkesa për nënshtetësi nga një individ i caktuar dhe dhënia e saj nga shteti, është një aktmarrëveshje ndërmjet dy palëve me interes dhe përgjegjësi reciproke. Një nga përgjegjësitë e marrjes së nënshtetësisë është edhe zbatimi i detyrimeve të shtetit, siç është pagimi i taksave shtetërore, shërbimi ushtarak i detyruar nëse gjendet, pranimi i kodit të tij penal si dhe pranimi i dënimit me vdekje në rast tradhtie të lartë ndaj shtetit.

    Një nga çështjet për të cilat e jep besën ai që dëshiron të hyjë në Islam është edhe fakti se, nëse ai e tradhton Islamin, është i disponuar të dënohet me vdekje. Prandaj ai është i lirë që para se të hyjë në Islam të mendohet, në rast se do që të bëhet pjesëtar i bashkësisë muslimane dhe i shtetit Islam apo jo. Kushdo që me lirinë e plotë të mendjes dhe perceptimit të tij pranon të futet në Islam, ka pranuar me lirinë e tij të plotë që në rast se tradhton këtë fe, të dënohet me vdekje. Kështu që këtu nuk ekziston aspak kontradikta ndërmjet lirisë së besimit dhe kësaj që përmendëm. Pyetja në fakt është paraqitur me një farë injorance apo me qëllim për të përzier në mes koncepteve të ndryshme.

    Dënimi që jepet për renegatin në të vërtetë nuk është dhunë në fe porse një mburojë për kombin islam nga ata që duan të luajnë me lirinë, duke hyrë në Islam kur të duan dhe të dalin prej tij kur t’u teket. Kështu u pritet udha të gjithë atyre armiqve të Islamit që kërkojnë të thurin kurthe dhe intriga në dëm të Islamit dhe muslimanëve, duke përdorur mjete dhe forma nga më të ndryshme për të luajtur me këtë fe, për të përçarë radhët e muslimanëve dhe për t’i dobësuar ata. Për të futur në dorë çdo gjë të mirë që ata kanë dhe për t’i luftuar ata nga brenda radhëve të tyre, duke e justifikuar të gjithë këtë me sloganin ‘Liri’[44].

    Nëse ndonjë pretendon se ai kur hyri në Islam nuk e dinte që në rast se dilte prej tij dënohej me vdekje, ne i përgjigjemi atij duke i thënë: Siç dihet dhe pranohet te të gjithë ligjvënësit që mosnjohja e ligjit nuk e shpëton individin nga përgjegjësia nëse ai i shkel rregullat e tij.”

    • Kush po bie pre e provokimeve? Kaq te veshtire e ke te pranosh se ka dhe mendime te tjera nga ky i yti?
      Argumentet qe ti shpreh me siper per mendimin tim nuk qendrojne aspak. Ti thua, se pranimi i Islamit, eshte njesoj si pranimi i nenshtetesise, ku te duhet te zbatosh ligjet. Dakort, por ne nuk po flasim per pranim te kushtezuar te Islamit. Patjeter qe Islami nuk pranohet me kushte, dhe kur pranohet pranohet, i gjithi. Ajo per te cilen po flasim eshte e drejta shoqerore per te mohuar. Cdo njeri, kur ben nje kontrate eshte i detyruar te zbatoje te gjitha pikat e kontrates, por ama cdo njeri eshte edhe i lire te zgjidhe kontraten, kundrejt kushteve te percaktuara ne kontrate, qe kane te bejne me kostot e kesaj zgjidhjeje. Ajo qe ti po thua, eshte se, pranimi i Islamit eshte nje kontrate qe po e nenshkrove, e hengre. Ne fakt nuk eshte keshtu. Kjo bie ndesh me parimet thelbesore te Islamit, qe eshte liria per te zgjedhur, pa te cilen nuk ka kuptim Dita e Gjykimit. Ne do te gjykohemi prej Zotit, sepse ne jemi te lire te zgjedhim dhe gjykimi yne ka te beje pikerisht se si e kemi perdorur lirine tone.
      Eshte jashte logjike te mendosh se ndergjegjia momentale e nje njeriu (ndergjegjia apo besimi ne momentin kur lidh kontraten, kur pranon nje besim), sanksionohet perjetesisht, duke mos lejuar lirine qe te ndryshosh mendim. Njeriu kalon ne faza te ndryshme ne jete, njehere mund te bindesh per te verteten, ne nje moment tjeter mund ta humbasesh kete bindje dhe ne nje tjeter moment mund te rikthehesh perseri. Mbi cfare arsyeje, mund te sanksionosh bindjen e nje momenti te caktuar, duke e shnderruar ne detyrim per te gjithe jeten?
      Qellimi i Islamit nuk eshte ti mbaje njerezit me zor ne besim, duke kultivuar tek ata hipokrizine (nepermjet kercenimit me vdekje). Eshte krejtesisht e paarsyeshme kjo dhe gjithashtu eshte krejtesisht ne kundershtim me normat themelore te te besuarit. Zoti nuk na ka bere roje te besimit te njerezve. Besimi eshte dicka qe e kemi vetem per Zotin dhe nuk jemi te shtrenguar nga askush te besojme me zor.

      • Percillet nga Muslimi se Pejgamberi ka thene “Kush ndryshon fene e tij vriteni”
        te kater medhhebet e fikhut islam jane unanim se murtedi vritet.

  • apo(ek)stazi ke folur me llogjiken e shejtanit.besimi nuk eshte bilete autobuzi qe mund ta hedhesh kur te duash.njeriu behet besimtar pasi e njeh te verteten, e pranon ate me zemer,dhe pastaj deshmon besimin.Fjala jote eshte ne kundershtim me te gjith ymetin Islam,…dhe mos e fshij sic e keni bo zakon,mendoj se ju te tere nje jeni.

  • Shejtani eshte tek shpata jo tek mendjet e nxehta dhe te paditura si ty. Shejtani eshte tek shigjeta dhe jo tek arsyeja.
    Qe ju keni veshtiresi per te kuptuar e tregon fakti qe nuk arrin te kuptosh as ate qe kam thene une. Une nuk kam thene qe lejohet me nderru besim. Kjo do ishte absure dhe pa logjike. Une them qe Zoti na ka urdheruar te ndjekim vetem nje fe, por ama na ka lene te lire ti bindemi atij apo jo. Vetem pas zgjedhjes se lire, ka kuptim llogaria. Ajo qe une kam thene eshte qe Zoti na ka dhene lirine per te zgjedhur, duke na dhene gjithashtu edhe pergjegjesine. Ne jemi te pergjegjshem sepse jemi te lire. Pa liri nuk ka kuptim pergjegjesia. Nuk mund ti kerkosh pergjegjesi njeriut kur nuk i ke dhene mundesi zgjedhjeje. Kjo eshte arsyeja perse kjo bote eshte sprove. Eshte sprove sepse mban mundesine per te zgjedhur mosbesimin. Besimi nuk ka kuptim pa lirine dhe kete e deshmon Kurani ne cdo pjese te tij. Nga fillimi ne fund, Kurani eshte nje keshille per te besuar. Gjithashtu, ajeti qe na thote se nuk ka imponim ne fe, eshte baze per te mbeshtetur kete qe une them, gje qe tregon per fanatizmin dhe ekstremizmin e asaj qe ti thua.

    • shembuj nga jeta profetike, nga sahabet, tabiinet dhe nga kater imamet e medhehebve etj etj tregojne se ai qe le islamin pasi e ka pranuar ate me lirine dhe zgjedhjen e tij pasi i kerkohet te pendohet dhe nuk kthehet i jepet nje afat me pas nese nuk kthehet merr denimin kapital.
      braktisja e islamit eshte tradheti ndaj tij, dhe nese tradhetia ndaj nje vendi denohet me denim kapital tradhetia ndaj islamit qe eshte me i madhe se cdo vend ka po te njejtin denim. llogjika juaj nuk vlen para tekstteve dhe konsensusit te dijetareve islam, eshte analogji logjike perballe tekstit fetar, ndaj si e tille ne baze te rregullave te usulit eshte nul.

      • Ke koncept te gabuar per tradhetine. Tradheti eshte kur vendi eshte ne lufte dhe ti u ndihmon armiqve te fitojne kunder vendit tend. Nuk eshte tradheti, kur ti vendos, per nje arsye apo nje tjeter, te emigrosh ne nje vend tjeter.
        Ti nuk ben dot dallimin midis te pergjithshmes me te pervecmen, midis asllit, parimit baze dhe rasteve te vecanta. Parimi baze eshte ajeti “nuk ka imponim ne fe”, ndersa aplikimi i asaj qe thua ti behet ne nje rast te vecante dhe, sic mund ta dish, kjo ka ardhur per arsye rrethanore, kur qafiret thurnin kurthe duke bere sikur pranonin Islamin publikisht, e duke u rikthyer ne fene e vjeter, po publikisht, ne menyre qe te krijonin hutim dhe plogeshti mes besimtareve.
        Gjithsesi, sic u tha nga dikush ketu me lart, duhen kuptuar mire rrethanat. Patjeter qe eshte dezertim, kur nje shtet eshte ne lufte me shtete te tjera per pune feje, ndersa sot kjo nuk vlen me, pasi nuk kemi luftera fetare.
        Mbi te gjitha, feja eshte ceshtje bindjeje, jo tradhetie. Nese dikush nuk ka me besim ne zemer, nuk eshte fare ne qellimet e kesaj feje qe ai te behet munafik, duke bere kot si musliman. Ne jemi fe e te vertetes dhe nuk imponojme hipokrizine dhe genjeshtren.

        • rrethanat! Ou ! si ma shpejgon atehere se nje shpejgim te tille nuk eshte dhene asnjehere ne librat klasike te fikhut islam per shekuj me rradhe deri sa erdhi kjo koha moderne dhe na solli kete intepretimin e kontekstit hisorik qe cuditerisht vetem sot paska ndryshuar! Si tia bejme me sahabin Muadh ibn Xhebel i cili kur shkoi si gjykates ne jemen kur akoma ishte gjalle Pejgamberi dhe para tij kishin lidhur nje ish cifut qe ishte bere musliman dhe me pas kishte lene islamin tha se nuk do te ulej derisa sa te conte ne vend denimin kapital qe sheriati jep per te! po ky ishte derzertor i arratisur? apo sahabi me i ditur me hallallin dhe haramin nuk e kishte te qarte kontekstin dhe rrethanat!!!???
          kishen katolike keto intepretime moderne po e trondisin edhe me tej dhe keto kane ca vite tani se fundi qe po na hyjne edhe ne muslimaneve dhe keshtu si e kemi nisur do te dale ndonje te thote qe edhe hixhabi nuk eshte farz sepse rrethanat keshtu e ashtu… edhe trashegimia e ndarjes ne Kuran nuk duhet te jete me ashtu sepse kushtet ashtu e keshtu…. edhe poligamia nuk eshte me hallall se rrethanat e keshtu e ashtu etj… e lista eshte gjate.. e Allahu thote se njrezit jane po ata dhe feja eshte po ajo.

          • Selam Alejkum, te gjithe flisni me mendjet tuaja, vetem 007 therret sipas hadithit te Muhammedit s.a.w.s. Dhe e verteta eshte vetem kurani dhe suneti, nga te cilat ka bazen sheriati. Nuk e di pse debatoni pa pasur njohuri. Selam alejkum

          • Gjithsesi, une tu pergjigja ne ate cfare ti the dhe mos i dredho bisedes. Me lart solle argumente per te thene se apostazia eshte tradheti dhe une te argumentova pse nuk eshte keshtu. Nese ia fut dhalles logjikisht dhe pohon argumente jologjike, nuk ka arsye per te kaluar ne argumente te tjera pa lidhje, duke na perballur me sahabe. Diskutimi ishte fare i thjeshte, te tregova perse nuk ka lidhje me tradhtine ky muhabet. Nese ke argumente pergjigju, nese jo, lere fare.

        • E ke gabim o Lul, te gjithe flasin me mendjen e tyre. Ndryshimi eshte se ti dhe OO7, mendjen tuaj e quani, Kuran dhe Hadith.
          Kupto o rob zoti dhe hiq dore nga identifikimi i vetes me fene e Zotit se, ne fund te fundit, fjala e Zotit nuk eshte baraz me kuptimin qe ne kemi per te. Pra ajo qe thote 007 eshte vetem ajo cfare ai beson se gjykon sheriati, eshte vetem menyra e interpretimit te tij dhe shkolles qe ai perfaqeson dhe nuk keshte vendimi i drejtperdrejte i Allahut. Eshte zullum i madh te identifikosh mendimin tend dhe rrymes tende me vete fjalen e Zotit. Ky eshte problem ne akide. Kjo do te thote te barazosh gjykimin njerezor me verdiktin hyjnor.

          Per ti dhene pergjigje 007, shpjegimin nuk e jap une por e japin te gjithe ata dijetare qe gjykojne ne kete menyre per te cilen une jam bindur. Shpjegimi eshte se gjykimi me vdekje per apostazine lidhet me rrethanat, me gjendjen e luftes me mosbesimtaret dhe kercenimet e komplotet qe ata kane thurur ndaj Islamit. Ne momentin qe apoztazia nuk vjen per qellime komplotiste kundra fese, nuk ka arsye te jete ne fuqi.
          Pra denimi me vdekje eshte nje mase paraprake (e mbeshtetur nga nje parim usuli, seduderrae) per ti prere rrugen zullumit te munafikeve dhe nuk qendron ne vetvete nga aslli. Dhe kjo vertetohet me tekst, kur thuhet qe ata (qafiret) thurin kurthe duke i thene njeri-tjetrit: Besoni ne mengjes e mohoni ne darke, se ndoshta keshtu ata do te demoralizohen. (me falni per moscitimin e sakte te ajetit, por po pertoj ta kerkoj tani).

          Mbi te gjitha, kapercimi yt nga kundershtimi im ne perfundimet sikur mendimet tona po prishkan fene, e po modernizojne sheriatin, jane teprime qe deshmojne vetem tabu dhe fanatizem. Gjithcka qe une them e mbroj, e mbeshtes ne mendime autoritetesh fetare, qe jane te mirenjohura ne dijet Islame dhe nese ti mendon se je aq i mencur sa te kuptosh se ata po na prishkan fene, mjere per ty. Guxim i madh te pretendosh te ruash fene nga dijetaret e saj.

  • shembulli me Muadh ibn Xhebelin hedh poshte intepretimin tuaj, sepse ne ate rast nuk kemi fare kontekst intrigash dhe kurthesh por thjesht apoztasi. keshtu qe nese ky interpetim i juaji do te kishte hapsire nje gje e tille do te ishte reflektuar ne fikhun islam per kaq shekuj me rradhe, sepse apsolutisht qe ne jemi te bindur qe jo te gjithe ata qe kane deyertuar nga islami kane pasur qellim te bejne intriga ndaj muslimaneve apo kurthe, dhe e megjithate nuk gjejme ne asnje rast qe te behet perjashtim per te tilla raste per qindra vjet te fikhut islam! pse? nderkohe qe kemi te bejme me jete njerezish dhe sheriati do te gjej ne natzren e tij qofte edhe nje justifkim per ta shmangur kete gjykim kapital. fakti qe fukhate e asnje medhehebi sunit nuk kane gjetur nje justifikim te tille (sic gjendet sot)tregon se kz justifikim nuk qendron dhe nuk ka peshe per ndryshimine gjykimit te apostazise. keshtu qe duam apo sduam ky ndryshim ne gjykim ndaj apostazise eshte thjesht produkt bashkekohor i pa justifikueshem sheriatikisht. plus nuk mund te argumentohesh me dicka te pergjithsme kur ke dicka te vecante, me kete lloj argumentimi ju thyeni rregullin e usli fikhut duke futur nje kontekst te pergjithshem qe ngelet shume i pergjithshme (pra se qafirat benin kurthe ndaj muslimaneve a thua se sot nuk ka te tille qe e bejne kete?!) dhe bini i ndesh me gjykimin specifik per apostazine duke e lene menjane ate. une pohova vendimin klasik te kater medhehebeve per kete ceshtje e ju na thoni se flisni jo nga mendja! subhan Allah! ju e dini (ose nuk e dini) se ky gjykim per apostazine per denim kapital eshte denimi qe japin te gjitha medhehebet e fikhut islam dhe vetem sot ka disa persona qe jane pakice qe thone kete qe ju thoni. tani ti vesh “intepretimit” tone kapelen e relatives madje ta quash ate te gabuar nderkohe qe perballesh me nje plejad ulemash qe nisin qe nga Profeti e deri tek sahabet dhe tabiine dhe qindra e mijera ulemave te te kater medhhebeve sunite, e me tej neper shekuj, dhe te konsiderosh padyshim intepretmin tend si te sakte (dhe natyrisht nga Allahu)kjo eshte vertete guxim me i madhe sesa te mbeshtesh ne nje tradite 1400 vjecare sic bera une.
    logjika e analogjise eshte konkrete dhe jo paqellim ta thashe sepse ka madje ka te tilla “autoritete” (ku ka njrez qe i marrin si te tille, nuk e di nese i merrni ju si te tille apo jo) te cilet me po te njejtin arsyetim i konsiderojne hixhabin, trashegimine, etj si gjykime qe i perkisnin nje konstekti te kalur. dhe kjo logjike vlen shume mire per te kuptuar se cfare nxjerre ky arsyetim me te cilen jeni argumentuar “konteksti historik”. pastaj nese keta “autoritete” qe ju merrni per baze ne rastin konkret duan te prishin fene apo jo… kjo eshte nje ceshtje qe nuk ka domosdoshmeri nijeti. ata nuk eshte aspak kusht ta kene kete nijet, por thjesht po tregojme se ku te shpie kjo logjike, e perderisa ajo ku te shpie eshte e gabuar edhe premisa nga ata nisen (konsteksti historik) ne rastin konkret eshte e gabuar. pa hyre ne nijetet e te tjereve.
    pastaj nuk ecet me ceshtje emrash te sotem se ke konsideroni ju “autoritete fetare” (dhe pse pa specifikuar se cilet) por te jesh i bindur ashtu sic edhe une jam se keta autoritete qe ju thoni jane teresisht bashkekokohor dhe jo ata klasiket edhe sikur ta ulja vlresimin e klasikut deri para 200 vjetesh.

    • Apoatazia e ketij palaços me thuaj sa i prish pune Islami dhe muslimaneve. thttp://www.huffingtonpost.it/2013/03/25/magdi-allam–la-mia-conversione-cattolicesimo-conclusa_n_2947196.html
      Je ende ne nje mjedis mental mesjetar. Zoti i nderofte dhe i shperblefte dijetaret klasike per perpjekjen e tyre ne kerkimin e se vertetes, por te hedhesh ne kosh te plerave mendimin e dijetarve bashkekohor sepse nuk perputhen me ata klasik, siç ben ti, tregon se nuk ke kuptuar ende hiç se çfar behet verdall. Thirri mendjes.

  • Your email address will not be published. Required fields are marked *