Meuludi Sherifë





Lindja e të Madhit Gjithësis,

Pejgamberit t’onë Muham-med Mustafás

(Lavdiqoftë mbi të)

prej

SHEH AHMED SHKODRËS

Bismillahi Err-rrahmani Err-rrahim

Kur t’a thona në ç’do punë Zoti báhet ndihmë.

Zotiti qoftë shyqyr gjithmonë pa ja dá

Partijet Muham-medit qi na ka bá

Qoftë Salati Zotit mbi tȇ pa pushuë

Lutna Zotit për partij me na pranuë

Edhe qoftë mëshir mbi familjen e atij

Shpirt e pasuni për ta s’ásht gjamje shkri

Qoftë mbi Sahabe shokvet i mëshir Salát

Qi ju ruejten familjën e atë Sheriát

Me ȇmën të Perendis un po filloj

Të lemit e Pejgamberit t’onë po diftoj

Edhe disa mrekullina, qi kàbâ

Çiltas por si diellin njerzija ja pá

Në Rebiyl evvel në muej të hânës urdhnoj

Të dymdhet të natë e Hane mrama qilloj

Nàna e Resulit natën e ligë e bâ

Mbas si ká zbardhë drita ká ardhë ne dynja

Ditën qi ká le ky Zotni qe e hânë

Në muej të diellit edhe ishte njizet Nisanë

Nânës Pejgamberit Emine i kanë thânë

Prej asaj Zojë erdh ajo dritë diell e hânë

Babës Resulit Abdullah I kanë pasë thânë

Eminen me kunorë të dlirtë ja kanë pasë dhanë

Abdullahi pat mushë Botën mrekulli

Kish me vedi dritën e djalit të tij.

Abdullahi me Eminen u martuë

Ma të parën t’Ejte Rexhep qilluë

Atë natë Resuli në bark të nânës së vet a xânë

Te Emineja drita shkoj atë natë kanë thânë

Përgjith muej Emines Zoti ia ká çuë

Ká nji Pejgamber Eminen mej gazmuë

Të gjithë vishin me urdhën të Perendis

Me i diftuë, qi asht i madhi i Gjithësis

Kur u afruen muejt e ditët taman u banë

Shumë shȇje qi do jetë Pejgamberi u pane

Kur erdh nata me ardh Resuli në këtë jetë

Tha Eminja m’u çil perdja ndjeva vetë.

Thash u më sȇnd e pash e ndjeva un atë ditë

Sá të gjitha me i diftue s’mundem me ditë

Ndjeva un nji zâ prej Qabes tuj bërtitë

Po lén nji djal për dy jetë kâ me kȇnë dritë

Qabeja tha prej putnash ky ká me na dlirë

Ka me imadhnue njerzit me besim të mire

Kur asht ba e ligë Eminja ká diftuë

Pa asnji njeri mrendë n’odë kà qilluë

Ashtu tuj qȇnë Eminja atë natë në shpi

Ma përpara për gjith ânë tha zâ kam ndi

Tha Eminja atëherë nisa me u friguë

Erdh nji zog i bardhë friga muë m’u larguë

(Me Resulin t’onë kushdo me u miqsuë)

(Të bi në Salavát mbi atë Zotni pápushuë)

Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *